3 corner 1 penaltı

Bojan Krkic, Fenerbahçe'ye gelir mi ?

2011-05-06T02:23:00.000-07:00

Bojan Krkic Fenerbahçe'ye gelir mi ? Hatırı sayılır spor gazetelerimizden biri bu soruyu sormuş futbolseverlere.. Ben de bu soruya bir hikaye ile yanıt vermek istedim...

1999 - 2000 sezonu, tam 11 yıl önce... Dönemin genç yeteneği Xavi Hernandez tüm mağrur haliyle, kaptanı Joseph Guardiola'nın yanına gider. Çok güvenir kendine ve kaptana meydan okur adete.. "Sen şu anda dünyanın en iyisi olabilirsin ama unutma BEN senden iyi olacağım..." Tam 9 yıl sonra Xavi'nin hocası olacak Guardiola sadece gülümser ve der ki "Ey yavrum Xavi..Evet sen benden iyi olacaksın ama unutma, altyapıda İniesta var, o da senden iyi olacak"...
Bu yanıt sadece Guardiola'nın bilge kişiliğini değil, Barça'nın fantastik altyapı özelliğini ve oyuncusuna nasıl sahip çıktığını bize ispatlıyor. Dolayısıyla naçizane fikrime gelirsek, Bojan Krkic Fenerbahçe'ye gelmez. Bence Barcelona antrenman sahasında aşabileceği İniesta ve Xavileri gözüne kestirmekle meşguldür...

Çok Babasın Bobo...

2011-05-06T02:01:00.000-07:00

Liverpool maçındaki 2.gol sonrası 'Çok Babasın Bobo' diyordu Emre Tilev onun için... Da Silva Bobo... 2002 - 2003 sezonunda Beşiktaş'ta forma giyen Zago'nun önerisiyle siyah beyazlı takıma gelen ve ilk geldiğinde çelimsiz yapısıyla, Gökhan Güleç ile arasında fark göremediğimiz ancak oynadığı yıllar içinde Beşiktaş'ın en golcü futbolcusu olan yıldızımız... Kimine göreyse, her zaman ilk gitmesi gereken, önemli maçlarda ortalarda görünmeyen çakma Brezilyalı.. Her ne derseniz diyin şu bir gerçek ki, Da Silva Bobo, fiyakalı saçlara sahip siyahi bir futbolcu olsaydı, çoktan sözleşmesi yenilenmiş, taraftarsa 'Bobo'yu satanı biz de satarız' pankartlarıyla sokaklara dökülmüştü... Diego Forlan'ın ( Atletico Madrid - 32 yaşında ) gündeme geldiği şu günlerde, en çok sahip çıkmamız gereken futbolcunun Bobo olduğunu düşünerek, tüm taraftarlara bir çağrıda bulunmak istiyorum... Portekiz futbolunun zirvede olduğu 2011 yılında, genç yıldızımızı gönderip, Sporting Lizbon'u da Avrupa şampiyonluğuna teşvik etmeyelim...

Turkcell Super Lig'de 28.Hafta Başlıyor

2010-04-02T06:42:00.001-07:00

Turkcell Super Lig'de 28.hafta bu akşam oynanacak Ankaragücü-Beşiktaş maçıyla başlayacak... Ankara 19 Mayıs Stadyumu'ndaki maç 20.00'de başlayacak, maçın hakemiyse, Barış Şimşek..

Yayın: LİG TV

Bakalım fırsatları elinin tersiyle itmeyi her seferde başaran Beşiktaş puan kaybı yaşayacak mı ?

UEFA Avrupa Ligi'nde Çeyrek Final Gecesi

2010-04-02T01:20:00.001-07:00

UEFA Avrupa Ligi'nde Çeyrek Final İlk Maçları Dün Akşam oynandı... Nefesleri kesen Benfica - Liverpool maçında gülen taraf Estadio da Luz'da Benfica olurken, Juventus'a bir önceki turda 4 atan Fulham Wolfsburg'u 2-1 ile geçti... Diğer maçlardaysa, finalde ev sahibi olarak sahaya çıkmak isteyen Hamburg Standart Liege'i 2-1 yendi ve İspanyol eşleşmesinde de Valencia, Atletico Madrid ile 2-2 berabere kaldı...

Medyanın Detektifi Ataryemez'den Hata

2010-04-01T07:14:00.000-07:00

Hep onlar hata bulacak değil ya, bir hata da biz bulduk. Ataryemez'in sitesindeki Spor Ekranı başlığındaki Perşembe günü yayınlanacak maçlarda, Standart Liege - Hamburg maçı yer alıyor ancak hiçbir şeyi gözden kaçırmayan ataryemez, maçı Almanya'dan Belçika'ya taşıdı....Halbuki maç, Hamburg - Standar Liege olacaktı...

http://www.ataryemez.com/tv/spor-ekrani-fulham-wolfsburg-star-tv/

Internazionale: 1 CSKA Moskow: 0

2010-04-01T00:19:00.000-07:00

Inter Milan: Julio Cesar, Zanetti, Maicon, Materazzi, Samuel, Stankovic, Sneijder, Cambiasso, Eto'o, Milito, Pandev (90+3 Mariaga)

CSKA Moskova: Akinfeev, Semberas, Ignashevich, Berezutsky, Berezutsky, Shchennikov, Mamaev (73 Gonzalez), Krasic, Honda (69 Dzagoev), Aldoni (75 Rahimic), Necid

Gol: 65 Diego Milito

Arsenal: 2 Barcelona: 2

2010-04-01T00:18:00.001-07:00

Arsenal: Almunia, Sagna (66 Walcott), Vermaelen, Gallas (44 Denilson), Clichy, Diaby, Fabregas, Nasri, Song Billong, Arshavin, (27 Eboue), Bendtner

Barcelona: Valdes, Dani Alves, Pique, Puyol, Maxwell, Xavi, Keita, Busquets, Ibrahimovic (77 Henry), Messi (86 Milito), Pedrito

Goller: 46, 59 İbrahimoviç, 69 Walcott, 85 pen. Fabregas

Kırmızı kart: 85 Puyol

Sir Alex Ferguson'dan Tarihi Söz...

2010-03-31T05:41:00.000-07:00

Sir Alex Ferguson Der ki...
"istatistik mini etek gibidir, çok şey gösterir ama asıl görünmesi gerekeni göstermez"

Şampiyonlar Ligi'nde Çeyrek Final Maçları Devam Ediyor

2010-03-31T05:30:00.001-07:00

Avrupa'nın En Prestijli Futbol Organizasyonu Şampiyonlar Ligi'nde Çeyrek Final İlk Maçlarının Heyecanı Bugün Devam Edecek...Gecenin programı şöyle,

21.45 Arsenal - Barcelona ( Emirates )
21.45 İnternazionale - CSKA Moskova ( Guiseppe Meazza )

Not: Arsenal - Barcelona maçı Star TV'den naklen yayınlanacak..

Beşiktaş'ta İç Transfer Harekatı

2010-03-31T05:24:00.000-07:00

Galatasaray'ı ligde geçerek şampiyonluk umutları yeniden artan Beşiktaş'ta bugün imza şov vardı. Siyah Beyazlı Kulüp, tecrübeli oyuncuları, İbrahim Toraman, Rüştü Rençber, Yusuf Şimşek, İbrahim Üzülmez ve Uğur İnceman (ne gerek varsa) ile sözleşme yeniledi...

O.Lyon: 3 Bordeaux: 1

2010-03-31T00:22:00.000-07:00

Lyon: Lloris, Cris, Reveillere, Cissokho, Bodmer, Michel Bastos (66 Kallstrom), Pjanic (65 Govou 65), Makoun, Toulalan, Lisandro Lopez, Delgado (86 Gonalons)

Bordeaux: Carrasso, Ciani, Chalme (82 Henrique), Tremoulinas, Menegazzo, Gourcuff, Wendell (71 Jussie), Plasil, Sane, Gouffran (84 Bellion), Chamakh

Goller: 10, 77 (pen) Lisandro, 14 Chamakh, 32 Michel Bastos

Stat: Gerland

Bayern Münih: 2 Manchester United: 1

2010-03-31T00:19:00.000-07:00

Bayern Münih: Butt, Van Buyten, Demichelis, Lahm, Holger Badstuber, Ribery, Hamit Altıntop (86 Klose), Van Bommel, Pranjic (89 Tymoschuk), Olic, Muller (73 Gomez)

Manchester United: Van der Sar, Neville, Evra, Ferdinand, Vidic, Park (70 Berbatov), Carrick (70 Valencia), Nani (82 Giggs), Scholes, Fletcher, Rooney

Goller: 2 Rooney, 77 Ribery, 90+2 Olic

Stat: Allianz Arena

2010 İngiliz Üretimi Atos, Portos ve Aramis

2010-03-30T04:14:00.000-07:00

Yıllardır uluslarası turnuvalarda başarı yakalayamayan İngiltere Milli Takımı'nın patronu Fabio Capello, Güney Afrika'daki kozlarını açıkladı..Capello'nun temel taşları, James Milner (Aston Villa), Teo Walcott(Arsenal) ve Wayne Rooney (Manchester United) olacak.. Bakalım Gary Lineker ve Gascoine gibi yıldızlardan sonra İngiltere Milli Takımı 2010 Dünya Kupası'nda yeni yıldızlarını vitrine çıkarabilecek mi ?

Şampiyonlar Ligi'nde Çeyrek Final Heyecanı

2010-03-30T00:52:00.000-07:00

Avrupa'nın En Prestijli Futbol Organizasyonu Şampiyonlar Ligi'nde Çeyrek Final İlk Maçlarının Heyecanı Bugün Başlıyor...Gecenin programı şöyle,

21.45 O.Lyon - Bordeaux ( Stade De Gerland )
21.45 Bayern Münih - Manchester United ( Allianz Arena )

Not: Bu akşamki maçlar naklen YAYINLANMAYACAK...

Ve Trabzonspor 2010 yılında ilk kez yenildi...

2010-03-29T14:18:00.000-07:00

Kayserispor: 1 Trabzonspor: 0
Stat: Kayseri Kadir Has
Gol: Dakika 90 - Ariza Makukula

Günün Sözü...

2010-03-29T08:57:00.000-07:00

"Arda'yı oyuna almam hataydı"
Frank Rijkaard --- Kaybedilen Fenerbahçe Derbisi Sonrası

Matias Hürlü

2010-03-29T08:31:00.000-07:00

Hayır hayır... Kırmızı beyaz formalı kardeşimiz Delgado'nun eski takımındaki fotoğrafı falan değil...Öz be öz Muğlasporlu Ali Hürlü olur kendisi...
Tip olarak farklar az da olsa bulunabilir belki ama milyon Eurolar döküp aldığımız Arjantinli ile Ali Hürlü arasında Beşiktaş forması dışında çok bir fark olabileceğini de tahmin etmiyorum...İstatistikler ortada...

Jose Mourinho İngiltere'ye Gidecek mi ?

2010-03-29T07:53:00.001-07:00

Daha önceki demeçlerinde İngiltere'ye dönmek istediğini söyleyen José Mourinho'nun sözcüsü ünlü teknik adamın İtalya'da kalacağını söyledi.

Bugüne kadar kontrat miktarları konusunda sıkıntı yaşamayan Portekizli Mourinho'nun bu bedeller ortadayken ayrılmasını zaten kimse beklemiyordu..Ama hırsını çok iyi bildiğimiz Mourinho, Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu 2.kez yaşamadan pek de ayrılmaya niyetli değil bu da başka bir faktör tabiiki...

Eriksson Fildişi Sahili Milli Takımıyla Anlaştı

2010-03-29T07:05:00.000-07:00

Fildişi Sahili milli takımının teknik direktörlüğüne İsveçli Sven-Goran Eriksson getirildi. 62 yaşındaki Eriksson kulüpler seviyesinde İsveç ve Portekiz'in yanı sıra İtalya'da Roma, Sampdoria ve Lazio'yu çalıştırdı, 2001-2006 yılları arasında İngiltere milli takımının teknik direktörlüğünü yaptı.

2002 Dünya Kupası, Euro 2004 ve 2006 Dünya Kupası'nda İngiltere'ye çeyrek final oynatan Eriksson daha sonra Manchester City ve Meksika milli takımında başarısız dönemler geçirdi.

Eriksson son olarak geçtiğimiz yıl İngiltere dördüncü lig takımlarından Notts County'e futbol direktörü oldu ama Şubat ayından bu görevi bıraktı.

Sir AC Milan...

2010-03-29T05:28:00.000-07:00

Hollywood'un ünlü aktörü, "Sir" Anthony Hopkins, ABD Başkanı Richard Nixon'a Watergate'i itiraf ettiren gazeteci "Sir" David Frost, yıllarca Liverpool'un formasını taşıyan "Sir" Gary McAllister ve tabiki futbol dünyasının en ünlüsü "Sir" Alex Ferguson.... Meslekleri farklı, unvanları aynı olan bu kişilerin ortak bir özelliği var... "İstikrar ve uzun süreli başarı..." Ancak, kişiler midir her zaman bu şartları yerine getiren? Tabikii hayır.. Zaman zaman kurumlar da bunu başarabiliyor... En önemli örneğini AC Milan'da görebiliyoruz. İstanbul'un 4 stadında birden sahada olmayı başaran tek takımdır Milan (bu kadar da yakınız).Yıllarca süren başarı ve gelip geçen yıldızlara rağmen, hayret verici şekilde, son 40 yılda yalnızca 4 takım kaptanı değiştirerek (Cesere Maldini, Gianni Rivera, Franco Baresi ve Paolo Maldini) ve bu unvanı fazlasıyla hak etmişlerdir... Her yıl liderini değiştiren kendi dev(!) takımlarımıza baktığımızda neden bir türlü gelişemediğimizin cevabı geliyor sanırım... "İstikrar nedir?" sorusuna, takılmış plak gibi "Alex Ferguson'dur" cevabını veren hazır cevap yöneticilerimize duyrulur...

10'lardan En İyisi Hangisi ???

2010-03-29T05:22:00.000-07:00

2001- 2002 sezonu Şampiyonlar Ligi finalinde, Solari' yle duvar pasının ardından, soldan bindirme yapan Roberto Carlos, topu öyle bir havalandırdı ki, herhalde Zidane' dan başka kimse öyle muhteşem bir vuruş yapamazdı. O gece formasında " 5" numara yazıyor olsa da, Cezayir asıllı Fransız' ın gelmiş geçmiş en iyi maestrolardan biri olduğunu kuşkusuz hepimiz kabul ediyoruz.
Maestro çok doğru bir kavram oluyor sanırım çünkü bir orkestra şefi gibi yönetir 10' lar takımı, bir virtüöz gibi, futbolun entstrumanı olan topla şov yaparlar.. Her kuşağı etkileyen, akıllarda kalan 10 numaralar tabii ki değişiklik gösterir. Yusuf Tunaoğlu' dur, Beşiktaş' ın efsane yıllarındaki kahramanı, Hagi hakkında yorum yazmaya zaten gerek yok, Okocha ile başlayan Fenerbahçe geleneği, Revivo, kaçak Ortega ve Alex ile sonlanmıştır ( Yenisi gelene kadar tabiki). Ülkemiz özelinde öne çıkan isimler herkes için ortaktır mutlaka ama acaba dünyanın en iyisi kim? Messi mı? Cristiano Ronaldo mu ? Kaka mı? Yoksa her gün yeni bir veliaht ilan eden, Riquelme hayranı Maradona mı?
Zidane' ı aklından çıkaramayanlar, herşeye rağmen Ronaldinho diyenler, yoksa kendine has stilini hiç unutmadık diyen Mario Basler meraklıları.. İşte size günün sorusu... En iyi 10 numara sizce kim?

Madrid'de Gönüllü Ne İş Olsa Yaparım (!)

2010-03-29T04:48:00.000-07:00

Son dönemde Maradona ile kıyaslanan dünya harikası Messi, bedava oynamak zorunda kalırsa bunu yapacağını, futbola ve Barcelona'ya olan aşkının bu düzeyde olduğunu söyledi...
Şimdi iki soru...

1. Yılda 33 Milyon Euro kazanan ve önümüzdeki asgari 10 yıl bu düzeyde para kazanması kesin olan Messi yerinde siz olsanız bedava oynamaz mıydınız ???

2. Diğer yönden bakarsak, parayı bir kenara bırakıp, Türkiye şartlarındaki Asgari ücret + Sodexo'ya Barcelona gibi bir kulüpte oynar mıydınız ???

Bir açıklama da benden bu noktada..

"Real Madrid'de bedava oynamam gerekirse oynarım..."

Derbi Dediğin Böyle Olur.. 3-2

2010-03-29T01:38:00.000-07:00

Real Madrid Ezeli Rakibi Atletico Madrid'i Santiago Bernabeu'da ağırladı.. Nefes kesen maçı ev sahibi Real Madrid 3-2 kazanırken, maçın golleri, Real Madrid adına, Xabi Alonso, Arbeloa ve Higuain'den geldi, konuk ekipteyse, Reyes ve Forlan skora adını yazdırdı...

Mekanın Cennet Olsun Centilmen Başkan

2010-03-27T02:43:00.000-07:00

Bu hafta içinde Galatasaray'ın Centilmen Eski Başkanı Özhan Canaydın'ı son yolcuğuna uğurladık...

Cruyff'a Büyük Onur

2010-03-27T02:07:00.000-07:00

Barça Başkanı Laporta'nın önerisi üzerine Katalan ekibinin yönetim kurulu, efsane futbolcuları ve teknik direktörleri Johan Cruyff'u onursal başkan seçti...

Türkiye'de onursal başkan seçip, unutanlar gibi olmazlar umarım.. Çünkü Cruyff bu takıma 1973-78 yıllarında futbolcu olarak, 1988-96 yılları arasında da teknik direktör olarak çok şey kattı...

Şenol Güneş, Sean Connery Olup 007'yi Canlandırır mı?

2010-03-26T09:25:00.000-07:00

Trabzonspor'un Başkanı Sadri Şener, takımının Ziraat Türkiye Kupası Yarı Final İlk Maçında Antalyaspor'u 2-0 mağlup etmesinin ardından takımıyla iftihar ettiğini söylemiş.. Bir başkandan bunu duymak tabii ki çok güzel ama tipik bir Karadenizli olan Sadri Şener'in bir maç sonra öfkelenmeyeceğini kimse garanti edemez....
Buraya kadar herşey normal, bir başkan, takımı ve oynanan futbola verilen tepkiler...Ama bunu genellersek, Alanzinho'yu 5 ay önce 'Sirk Topçusu' ilan edenlerin bugün ona 'Ronaldinho' yakıştırması yaptığını, Şenol Güneş'i 2002'de 'gayrı karizmatik' bulanların bugün Güneş'e 'Sean Connery' muamelesi yapmasını aklım almıyor... Trabzonspor'un yeni oluşumuyla başarılı olacağı kesin ama bu kafayla Türk spor yazar çizerlerinin hali sanıyorum evladiyelik olarak nesiller boyu devam edecek...

Bunu biliyor muydunuz ???

2010-03-26T05:02:00.000-07:00

Hepimizin tüylerini ürperten UEFA Şampiyonlar Ligi Resmi Şarkısı'nın, 3 farklı dilden (Fransızca, Almanca ve İngilizce -- ki bu diller UEFA'nın resmi dilleridir) oluştuğunu biliyor muydunuz ?

Ce sont les meilleures équipes
Es sind die allerbesten Mannschaften
The main event

Die Meister
Die Besten
Les grandes équipes
The champions

Une grande réunion
Eine grosse sportliche Veranstaltung
The main event

Die Meister
Die Besten
Les grandes équipes
The champions

Ils sont les meilleurs
Sie sind die Besten
These are the champions

Die Meister
Die Besten
Les grandes équipes
The champions

José Mourinho'dan İnciler

2010-03-26T03:42:00.000-07:00

Mourinho'dan Tarihi Sözler:

---2009'yılında Ben Futbol Oynamayan Birini Muhatap Almam Diyen Dönemin Brescia Teknik Direktörü Sinisa Mihajlovic'e;

"Jokey olmak için ilk önce AT mı olmak gerekli ??"

---Chelsea'de çalıştığı dönemde, katı savunma yapmakla suçladığı Tottenham Teknik Direktörü Martin Jol'a;

"Jol, utanmasa kalenin önüne kulüp otobüsünü koyacaktı"

---Yıllardır genç oyuncuları oynatarak hiçbir zorlu kupada zafer yaşayamayan Arsenal Teknik Direktörü Arsene Wenger'e;

"Arsene çocuk bakıcılığını bıraktığı gün şampiyon olacaktır"

10 Yıllık Geçmiş, Kaç Yıllık Gelecek ?

2010-03-26T03:39:00.000-07:00

Geçmiştan ders niteliğinde çok özel bir hikaye... 1999-2000 sezonu, Xavi A takımda yeni yeni forma şansı buluyor ve takımdaki abisi Guardiola'ya gidip diyor ki , "Şu anda sen bu takımın herşeyi olabilirsin ama ben senden daha iyi olacağım" ve Guardiola'dan tarihi cevap geliyor , "Sen benden iyi olabilirsin ama altyapıda İniesta var, o da senden iyi olacak"....

Bahsi geçen 3 kişinin 1'i teknik direktör olmak üzere tamamının aynı takımda 10 yıl sonra da varolduklarını görünce, altyapıda yetiştirdiği Muhammed'i pazarlamaya çalışan ya da doğru düzgün oynatmadığı oyuncularını Premier Lig takımlarına kaptıran takımlarımız için bir kez daha durup düşündüm :)

ŞEREFLİ DÖRDÜNCÜ OLMAYALIM

2009-12-07T11:46:00.000-08:00

Beşiktaş, yarın akşam tarihinin en önemli mücadelelerinden birine çıkacak. Avrupa arenasında tamam veya devam niteliğindeki CSKA maçı büyük olasılıkla Beşiktaş’ın bu sezonki yol haritasını da çizecek. Olası bir elenme durumunda bu olumsuz tablo şüphesiz lige de yansıyacaktır. Keza Avrupa macerası devam ettiği takdirde karakartal ligde de doludizgin ilerleyecektir.

Fakat bu sefer ipler maalesef yalnızca Beşiktaş’ın elinde değil. Beşiktaş kazansa bile MANU’nun kazanmamasını bekleyecek. Zaten Türk futbolu bu tür şeylere bir hayli alışkın. Nedense sürekli olarak birilerine muhtaç oluyoruz. Bir türlü kendi göbeğimizi kendimiz kesemiyoruz.

Yıllar önceki Lazio maçı geliyor akıllara. Tam gruptan çıkıyoruz derken Star TV’nin sağ üst köşesinde 90+3. dakika oynanırken. Zelenka başta olmak üzere Sparta Prag’lı oyuncuların gol sevinçleri gözümüzün önüne geliyor. O an hepimiz donup kalıyoruz. Gruptan çıkma kutlamaları tam başlayacakken adeta bulunduğumuz mekan üzerimize yıkılıyor.

Artık aynı tabloyu yaşamak istemiyoruz. İstikrarı sağlamak adına birşeylerin yapılma vakti geldi de geçiyor bile. Bir yıl gruptan çıkarsınız, ertesi yıl yolunuza Avrupa Liginden devam edersiniz, gün gelir yarı final, final oynarsınız, belki de kupayı alırsınız. Önemli olan mücadelenin bir yerinden tutup bırakmamak.

Umuyoruz ki karakartal yarın sahadan galibiyet ile ayrılıp Wolfsburg’un MANU’dan puan veya puanlar almasıyla yoluna Avrupa Liginden devam edecektir. Olası bir 7-7-7 şeklindeki puan durumunda ise maalesef tarih tekerrür edecek ve şerefli dördüncü olacak. Biz bunu istemiyoruz.

‘KOP’ Tribünü’nden hiç kopamadılar…

2009-11-16T03:44:00.000-08:00

“You Will Never Walk Alone” şarkısını haykırarak, Anfield’da bulunmak her futbol severin hayalidir. Takımını yalnız bırakmamanın en anlamlı şarkısı dünya üzerinde bu olsa da kimi zaman oyuncular, tribündeki kalabalıkları yalnız bırakıp başka takımlarda macera arayabiliyorlar. İşte bu yazıyı bana yazdıran unsur bahsedilenlerin tam tersi…Tribünün gözünde adeta kutsal yerlere getirilen ve bunun karşılığını sadakatlarıyla gösteren ‘BAY Liverpool’ lara göz atacağız…

John Benjamin Toshack

Beşiktaş’taki renkli kişiliği ve Adalılara uymayan sıcak tavırlarıyla akıllarda yer eden Toshack’ın, ismindeki tatsız benzerlik yıllarca gündemde olsa da Liverpool için verdiği hizmetler, hep gözlerden kaçırılmıştır.
1970 senesinde 110.00 pound karşılığında katıldığı Liverpool’da kırmızı beyazlı formayı tam 8 yıl giyen Toshack, oynadığı forvet mevkisinde hiçbir zaman gol krallıkları yaşamasa da özellikle Kevin Keegan ile oluşturduğu ‘telepatik’ uyumla, her daim Kop tribününde hatırlanan isimler arasına girmeyi başarmıştır. Oynadığı yıllarda da 3 Lig şampiyonluğu tatmayı başaran dev forvet, Liverpool’un en görkemli yıllarında forma giymenin verdiği gurur ve bunun CV’inde yarattığı referansla günümüzde de birçok büyük takımda teknik direktör olarak görev yapabilmiştir.
Halen ülkesinin milli takımında görev yapmakta olan Galli menajer, Real Madrid ve Real Sociedad’ta yaşadığı başarılı günlerini şu an mumla aratsa da eminim ki hiçbir Liverpoollu, bu asil Galli’yi asla unutmayacak.

Steve McManaman

Kıvırcık saçları, beyaz teni ve kırmızı yanakları sayesinde kolayca hatırlanabilecek olan Steve McManaman, birçok kişi tarafından Real Madrid ile özdeşleştirilse de onun kariyerindeki en önemli takım Liverpool olmuştur.
1989 yılında giydiği Liverpool formasını tam 10 yıl başarıyla taşıyan Steve, aslen koyu bir Everton’lu olmasına rağmen, profesyonelliğin ne kadar önemli olduğunu dost düşman herkese göstermiştir. Takımda bulunduğu yıllar içerisinde Ryan Giggs ile birlikte İngiltere’nin en etkili kanat oyuncusu olan McManaman, efsane hoca Kenny Dalglish tarafından 18 yaşında keşfedilmiş ve bu ilk adımdan sonra kendini geliştirerek Dünya kupaları ve UEFA şampiyonluklarına uzanan bir kariyer edinmiştir.
İngilizlerin sarı fırtınası olarak kolaylıkla hayal edebileceğimiz McManaman için söylenecek şeyler daha çok olsa da, onu en iyi özetleyecek söz ünlü Menajer Bryan Robson tarafından bizim yerimize söylenmiştir, “McManaman’ı durdurabilirseniz, Liverpool’u da durdurmuş sayılırsınız !”

Robbie Fowler

Tüm dünyada soğuk kişiler bilinen İngilizlerin, aralarında istisnaları da barındırdıklarının en güzel örneğidir Fowler. 70’li yıllardaki Liverpool fırtınasını yaş olarak kaçırmış olsa da umutları gelecek seneler için de tükenen taraftarların en önemli ateş kaynağı olmayı başaran Liverpool doğumlu Robbie, takımın gelmiş geçmiş en golcü oyuncularından biridir. 1993-2001 yılları arasında çıktığı 236 maçta fileleri 120 kez havalandıran hırçın forvet, takıma 2.kez gelişinde çok etkili olamasa da 2001 yılındaki UEFA Şampiyonluğunu yakalayan kadroda kendisine yer bulabilmiştir.
Takımdan ayrıldıktan sonra hırçınlığı ve aykırılığıyla her dönem sorunlar yaşayan Robbie, kariyerinde büyük kupalar kazanamamış olsa da Liverpool taraftarları için unutulmazlar arasındaki yerini çoktan almıştır.

Ian Rush

“Futbol basit bir oyundur. 22 futbolcu, 1 topun peşinde 90 dakika koşar ve sonunda Almanlar kazanır” şeklindeki iddialı sözüyle oynadığı dönemdeki dünya futbolunu mükemmel olarak özetleyen Rush, bu liman kentine uğrayan en golcü oyuncudur.
Aradaki 1 yıllık Juventus macerasını görmezden gelirsek, tam 16 yıl Liverpool’da forma giyen Rush, oynadığı 469 maçta rakiplerin tam 229 kez üzülmesini sağlayarak adını Liverpool tarihine altın harflerle yardırmayı başarmıştır. Futbol yaşantısını noktaladıktan sonra menajer olmaya hiçbir zaman soyunmasa da çok iyi bir yardımcı olarak hayatına devam eden 48 yaşındaki Rush, yaşadığı her saniye Liverpoollular için çok değerli olacak isimlerden.

Kenny Dalglish

Kevin Keegan’dan sonra 1977-1990 yılları boyunca 7 numaralı formayı giymeyi başaran Dalglish, Liverpool taraftarlarının EN sevdiği oyuncudur. Bu büyük sevgiyi, ne 78 UEFA Kupası finalinde Hamburg’a attığı 6 gol sağlamıştır ne de takımına yaşattığı 8 lig şampiyonluğu… Beyefendiliği ve asil tavırlarıyla gönüllerde taht kuran İskoç Kenny, sonradan takıma döndüğünde bu sefer yedek kulübesinde, sorumlu olarak bulunmuş ve bu kulvarda da başarısını gösterip tam 3 kez, İngiltere’de yılın menajeri olarak zirvede kendisine yer bulmuştur. Halen taraftarlar tarafından her maçta anılan, resimleri en üst noktalara konulan Dalglish, Liverpool tarihinin lideri olarak hepimizin gönlündeki yerini de çoktan almıştır.

Tabiî ki Anfield’ın hatıra defterlerinde bu 5 isimden fazlası vardır. Gerrard, Owen, Hamann gibi oyuncular efsane sıfatını şimdiden hak etseler de yakından tanıdığımız isimler yerine Toshack’ı, Dalglish’i ve McManaman’ı anmak vefanın ve değer vermenin nadir görüldüğü futbolda çok daha anlamlı olmaktadır.

Ve işte ‘THE KOP’un gözüyle, unutulmayan 50 Liverpoollu…

1 Kenny Dalglish
2 Steven Gerrard
3 Ian Rush
4 Robbie Fowler
5 John Barnes
6 Billy Liddell
7 Jamie Carragher
8 Kevin Keegan
9 Graeme Souness
10 Emlyn Hughes
11 Ray Clemence
12 Alan Hansen
13 Roger Hunt
14 Michael Owen
15 Ian Callaghan
16 Jan Mølby
17 Bruce Grobbelaar
18 David Fairclough
19 Peter Beardsley
20 Phil Neal
21 Ian St. John
22 Steve McManaman
23 Steve Heighway
24 Luis García
25 Tommy Smith
26 John Aldridge
27 Phil Thompson
28 Ray Kennedy
29 Ron Yeats
30 Ronnie Whelan
31 Alan Kennedy
32 Gary McAllister
33 Xabi Alonso
34 John Toshack
35 Mark Lawrenson
36 Jerzy Dudek
37 Terry McDermott
38 Sami Hyypiä
39 Steve Nicol
40 Jamie Redknapp
41 Elisha Scott
42 Steve McMahon
43 John Arne Riise
44 Dietmar Hamann
45 Jimmy Case
46 Gerry Byrne
47 Sammy Lee
48 Peter Thompson
49 Alex Raisbeck
50 Albert Stubbins

Zirvenin ateşi yine yükseldi

2009-10-19T07:46:00.000-07:00

Fenerbahçe sekizde sekiz yaptığı serisini Gaziantep’te sonlandırmak zorunda kaldı.. Hem de akıllara biraz olsun 1999 Manchester United- Bayern Munich arasında oynanan tarihi finali hatırlatırcasına..

Fakat o gün Ottmar Hitzfeld, artık galibiyetinden emin olup da takımının golünü atan Mario Basler’i oyundan almak için en azından 89.dakikaya kadar beklemişti.. Almanların bu en acı gününden ders almamış olan Daum ise galibiyete gereğinden erken karar vererek yaptığı hatalı değişikliklerle takımın serisinin sonunu hazırladı. Daum’un aklında belli ki haftaya oynanacak Galatasaray derbisi vardı. Gerek kadro seçimi gerekse oyun içinde yaptığı değişiklikler -kart sınırında bulunan Gökhan Gönül’ün gereksiz yere oyundan alınması gibi- bunu açık bir şekilde ortaya koyuyordu. Bu da belli ki hem hocanın hem de takımın konsantrasyonunu etkiledi. Elbette bu derbinin iki camia için önemi de ortada fakat Aziz Yıldırım’ın söz verdiği “üç yıl üst üste şampiyonluk“ için yalnızca bu derbinin de yetmeyeceği bir gerçek.

Maçın ardından yaptığı açıklamada Daum yaptığı hataların bilincinde olduğunu e dersini aldığını söyledi. Şimdilik her şey yolunda görülüyor fakat işin aslı Perşembe günü oynanacak Bükreş maçında ortaya çıkacak. Daha önceki Avrupa maçlarından önce yaptığı açıklamalarla lige daha çok önem verdiğini belirten teknik direktör bu maçtaki seçimleriyle başarı konusundaki tercihlerini de ortaya koyacak..

Galatasaray ise rakibinin üç puan kaybettiği haftada taraftarlarının yürekleri ağzında izlediği bir maçın ardından galip gelmeyi başardı. Maçın üst biteceği bekleniyordu ama kimsenin 90 dakikada yedi gol izlemeyi düşündüğünü sanmıyorum.

Galatasaray’da en büyük sıkıntısının savunma hattında olduğu ortada. Bu sıkıntının sebeplerinden birisi ise Servet’in bir türlü ileri çıkmaktan vazgeçememesi. Rijkaard kendisini bu konuda açıkça uyarsa da Servet “sorumluluk üstlenmekten” bir türlü vazgeçmiyor. Bu durum karşısında savunmayı bir türlü istediği şablona oturtamayan Rijkaard da yeni bir B planı geliştirmeyi seçmiş. Galatasaray’ın gol yemesine engel olamıyor fakat oyunu önde tutarak yediğinden daha fazla atmasını sağlamaya çalışıyor. Maçtan sonra yaptığı basın açıklamasında da bunu açıkça “yediğimizden bir fazla gol attığımızda her şey yolunda.” sözleriyle dile getirdi. Bu açıklaması maç sonrası yayınlanan spor programlarında çok fazla eleştirildi. Fakat şahsi görüşüm, Rijkaard’ın; geçmişteki başarıların ve verilen emeğin “bir skorla” hiçe sayılıp efsaneleşmiş bir futbolcunun futbol bilgisinin tartışılmaya başlandığı bir ülke olduğumuzun gayet bilincinde olduğunu gösteren bir açıklamaydı. Geldiğinden beri Türk ligini tanımadığı konusunda yapılan eleştirileri ne kadar hızlı öğrendiğini göstermiş oldu.

Fenerbahçe’nin bu hafta yaşadığı puan kaybının ardından, son iki maçta beş puan kaybederek adeta çarmıha gerilen Rijkaard’da biraz rahatlama şansı buldu. Elbette yaşanacak ilk puan kaybında yeniden bütün eleştiri oklarının hedefinde olacak. Fakat İspanya gibi gerek medyası gerek dönen çarklarıyda futbolun cehenneminde beş yıl ayakta durabilmiş bir teknik adamın eskiler gibi kolay gideceğini hiç sanmıyorum.

Unutulmaz Zaferler...Galatasaray-Real Madrid

2009-10-09T06:09:00.000-07:00

Milenyumun başlangıcı tüm dünyada kutlanırken, bir başka kutlama vardı Copenhag sokaklarında. Olmaz denilen olmuş, Galatasaray İngiliz devi Arsenal’i penaltılarda saf dışı bırakarak UEFA Kupası’nı müzesine götürmüştü. 1999-2000 sezonunu ligde de şampiyon olarak bitiren Galatasaraylılardan mutlusu yoktu.
Ancak birden her şey değişti. Dümendeki kaptan Fatih Terim gemiyi terk etmiş, Hakan Şükür İnter’e gitmişti. Tüm kafalarda bir anda aynı soru belirdi ve herkes birbirine, Romanya’dan gelen Lucescu’nun takım için yeterli olup olmadığını soruyordu. Fakat sevimli yüzü, yüksek kültürü ve kalitesiyle çabuk sevdirdi kendini Luce.
Yeni sezonda Super Kupa zaferiyle devam eden Avrupa geleneği, Strum Graz’ın ardından 2.sırada bitirilen Şampiyonlar Ligi D Grubu’yla sürmüş, o dönem uygulanmakta olan 16 takımlı gruplarda Milan, Deportivo ve PSG maçlarıyla zirveye ulaşmıştı. Tıpkı UEFA Kupası gibi bu da gerçekti ve Galatasaray 2000-2001 sezonunda Şampiyonlar Ligi’nde çeyrek finaldeydi.
Takvimler 3 Nisan’ı gösterirken, Ali Sami Yen’i hınca hınç dolduran taraftarlar Real Madrid’i bekliyordu. Del Bosque yönetimindeki İspanyollar altın çağlarını yaşarken İstanbul’a gelmişlerdi ve Figo, Raul, Casillas gibi yıldızlar tüm haşmetiyle cehennemi yaratan taraftarlara baş kaldırıyordu. 21.45’te Collina düdüğünü çaldı ve dev maç başladı. Etkiliydi Real Madrid; Taffarel’in koruduğu kaleye dalga dalga geliyor ve Jardel’in kariyeri boyunca kendilerine attığı golleri bize unutturuyordu. Çok geçmeden süper yıldızların arasından sıyrılan Helguera, topu kalenin sağ köşesine bıraktı ve skor 1-0 oldu. Ardından, Makelele çıktı sahneye ve Bülent Korkmaz’dan kurtulup aynı köşeden topu ağlara yolladı. Bir anda 2-0 olan maçın ilk yarısı bu şekilde bitti. Taraftarlar ‘buraya kadarmış’ diye düşünürken, soyunma odasındaki Lucescu ve talebeleri aynı fikirde değildi…
Collina bir kez daha düdüğünü çaldığında her şey değişmişti. Sarı kırmızılı tehlike kendisini Madrid kalesinde hissettiriyor ve uğurumuz olan İtalyan hakemi bu kez penaltı kararı için düdük çalmaya zorluyordu. Ümit Davala’nın skoru 2-1’e taşıyan penaltısı ümitleri yeniden yeşertirken bu gol Galatasaray’ın Avrupa kupalarındaki 200. golü olarak tarihe geçiyordu. Arkasına taraftar desteğini yeniden alan Galatasaray, 2002 Dünya Kupası’nda destan yazmaya hazırlanan Hasan Şaş’la skoru 2-2’ye getirdi ve o ana kadar sakinliğiyle tanına Lucescu’nun yumrukları havadaydı.
Son dakikalara gelinirken orta sahada dengeli giden maç, Fatih Akyel’in Roberto Carlos’u bir Formula aracı gibi sollamasıyla bir kez daha bizim lehimize döndü ve Super Mario Jardel, havada asılı kalarak, Helguera’ya nazire yaparcasına aynı kalede Casillas’ı avladı.
İmkansız denilen gerçek olmuştu, 20 yıldır 2-0 öndeyken hiçbir mücadeleyi kaybetmeyen Real Madrid, Mecidiyeköy’de diz çökmüştü. Milyonlar “Şampiyon Galatasaray” sloganıyla haykırırken, Avrupa fatihi gazeteleri de zor durumda bırakmış ve 23.45’te başlık değiştirmelerine neden olmuştu.
Türk futbolu işte böyle not düştü tarih sayfalarına 3 Nisan gecesinde ve 45 dakikada gelen zaferi en iyi özetleyen başlık, Fransız kültürüne sahip Galatasaray için atılmıştı.
“İlk yarıda ‘REAL’ ikinci yarıda ‘SurReal’…”

Rakip dirençli olunca...

2009-09-28T14:16:00.003-07:00

Sezon başından beri yenilgi yüzü görmeden tarihinin en iyi açılışını yaparak altıda altı yapan Galatasaray dün Eskişehirspor önünde ilk puanını kaybetti.

Kendi evinde bir puana razı oldu..

Aslında takım son iki maçtır “iyi oyun mu yoksa skor mu “ tartışmalarının sebebi olan sinyaller veriyordu. Kasımpaşa maçı hakeme rağmen kazanılmış olsa da galibiyet son beş dakikaya sıkışmıştı. Bu hafta ise rakip; ligde yenilgi yüzü görmemiş ve direnciyle çıktığı her maçından puan almayı bilerek ligin üçüncülük koltuğunda oturan Eskişehirspor’du.

Rıza Çalımbay ligde yerini korumak için en az bir puan alması gerektiğini biliyordu. Eskişehirspor’da tam performansını sergileyemese de direnciyle puan almayı başardı.

Galatasaray’ın şimdiye kadar ligde karşılaştığı en dirençli takım Eskişehirspor oldu. Özellikle de uzun defansıyla hava toplarını engelleyince Galatasaray’ın pek de şansı kalmadı. Galatasaray’ın diğer bir sıkıntısıysa, kilidi açabilecek oyuncuların saha kenarında olmasıydı. Maçta kilidi açabilecek iki oyuncu; Elano ve Ayhan yoktu. Özellikle de sakatlığından dolayı uzun zamandır sahada yerini alamayan Ayhan’ın yokluğu takımda çok fazla hissediliyor. Bu da takımın orta sahada çok fazla pozisyon verip sıkıntı vermesine sebep oluyor.

Diğer bir beklenti de Elano’nun sahada olması yönündeydi. Transferi bu kadar olay olan bir oyuncuyu hala izleyememek taraftarı da huzursuz etmeye başladı. Özellikle de serbest vuruşlardaki ustalığı da göz önüne alındığında, dünkü maçta kilidi açabilecek oyunculardan biriydi..

Uzun zamandır konuşulan bir diğer konu da Nonda’nın yedek beklemesiydi. Sezon başından beri oyuna hep ikinci yarıda girerek skoru değiştiren isim oldu. Nonda’nın bu performansından dolayı genel kanı sezona tutuk başlayan Baros yerine onun ilk on birde başlaması yönündeydi. Fakat ben bu görüşe hiçbir zaman katılmadım. Baros aldığı topu saklayabilen hızlı bir forvet. Yüzünü kaleye dönmeyi başardığında ise attığını pek kaçırmayan bir oyuncu. Nonda’dan daha güçsüz olmasına karşın hızıyla rakip defansı yıpratıyor. Bu yüzden ilk on birde her zaman Baros’la başlamak Galatasaray’ın avantajı olur. Eskişehirspor maçı da bunu bir kez daha göstermiş oldu.

Galatasaray direnen rakibi karşısında kendi evinde bir puana razı olarak liderliği yedide yedi yapan Fenerbahçe’ye devretti. Lakin Fenerbahçe’de de sıkıntı sinyalleri başladı.

Yedinci haftanın sonunda 21 puan alınmasına rağmen taraftar oynanan futboldan memnun değil. Antalyaspor karşısında, Antalyaspor’un belki de futbol tarihinde görülmemiş bir hatası sonucu, son anda iki puanı kurtardılar. Fakat haftaya ligde yenilgi yüzü görmeyen diğer bir takım Gençlerbirliği ile karşılaşacak. Antalyaspor karşısında yapılan hatalar konusunda önlem alınmazsa Galatasaray’ın yaşadığı sıkıntıları yaşamaları muhtemel.

Frikik 'Top 10'

2009-09-12T01:36:00.001-07:00

İngiliz The Guardian gazetesi, dünyanın gelmiş geçmiş 10 en iyi frikikçisini açıkladı...Listede tabiki tanıdık isimler de var...

1. Arthur Zico
2. David Beckham
3. Pierre Van Hooijdonk
4. Roberto Carlos
5. José Chilavert
6. Alessandro Del Piero
7. Juninho Pernambucano
8. Sinisa Mihajlovic
9. Matthew
10. Didi

Bu sefer Tanrı’nın değil, senin elin değmeli Maradona…

2009-09-11T04:06:00.000-07:00

Güney Afrika’da düzenlenecek 2010 Dünya Kupası’na sayılı aylar kala, eleme heyecanı dünyanın 6 kıtasında devam ediyor. Büyük çoğunlukla favoriler ülke vatandaşlarını şaşırtmadan adlarını bir bir finallere yazdırırken, içlerinde bizim de bulunduğumuz bazı iddialı ekiplerse hayal kırıklığına uğramış durumda. Ama bir ülke var ki, dünya kupası tarihinin olmazsa olmazı, özel takipçileri olan ve futbola damgasını vurmuş başarılar yaşamış Arjantin. Oynadığı dönemde bir futbol sanatçısı olarak Pele’yle kıyaslanır hale gelen Diego Armando Maradona’nın önderliğinde şampiyonaya hazırlanan Arjantin’de alınan kötü sonuçlar ciddi bir endişe yaratmış durumda.
Güney Amerika eleme gruplarında bulunan ve ezeli rakibi Brezilya’yla liderlik mücadelesi için yola çıkan mavi beyazlılar, geride kalan 16 maçta (toplam 18 maç oynanıyor) 5.durumda. Brezilya ve Paraguay’ın gruptan çıkmayı garantilemiş olduklarını ve 3. durumdaki Şili’nin de Tangocuların 5 puan önünde bulunduğunu göz önünde tutarsak, Messi ve arkadaşlarının tek hedefi 4.cülüğü kovalamak olacak. Bu noktada eleme gruplarının formatından da bahsetmenin doğru olacağı kanaatindeyim. Amerika kıtasının 2 ayrı grubundan biri olan Güney klasmanında ilk dörde giren takımlar Dünya kupasına direk katılma hakkını kazanırken, 5.olan takım ise Kuzey klasmanın 4.cüsüyle play-off mücadelesi veriyor. Bu tabloda, halihazırda 5.durumda bulunan Arjantin’in bir baraj maçı oynayacağı öngörülse de arkadan tehdit eden Uruguay’ın da varlığı Tangocuları bir faciaya sürükleyebilir.
Formasında şampiyonluk için verilen 2 yıldızı taşıyan Arjantin’in tarihi başarılarla dolu ama efsane Maradona’yı zor günlerin beklediği açık. Televizyon karşısında izlediğimizde Türkiye’nin katılamadığı turnuvalara alışkın olsak da Arjantin’in olmayışı bizi derinden yaralayacaktır. Messi’nin, Tevez’in, Agüero’nun bulunmadığı bir turnuvada, Ekvadorlu Valencia’yla yetinecek olma korkusu, bizi gruplardaki son 2 maçta fanatik bir Arjantin taraftarı yapmak için yeterli. Ama şeytanın avukatlığına soyunup son 2 maçta Arjantin’in istediği sonuçları alamadığını kurgularsak, bu, 1970’de Meksika’daki kupanın ardından, futbolseverlerin 2.kaybı olacak.
Dileğimiz, Tangocuların en kısa zamanda toparlanması olsa da zorlu maratonda bu pek de mümkün görünmüyor. Ama elemelerin son iki maçında Arjantin’in en azından benim gibi düşünen futbolseverler tarafından da ek olarak destek göreceği açık. Tarihler 13 Ekim 2009’u gösterdiğinde dilerim ki Arjantin Dünya Kupası biletini almış olur ve bu yazı da hayal ürünü olmaktan ibaret kalır…

Derbiye Doğru

2009-09-08T14:59:00.000-07:00

Hafta sonu 2009-2010 sezonunun ilk derbisi Galatasaray ile Beşiktaş arasında oynanacak. Her iki ekip de iddialı, her ikisi de güçlü…
Sezona çok flaş bir giriş yapan Galatasaray ilk bakışta favori gibi görünse de derbi maçları kimin kazanacağını önceden kestirmek oldukça güç. Fantastik hücum hattıyla rakip defansların korkulu rüyası olan Galatasaray bakalım bu hücum etkinliğini Beşiktaş karşısında da gösterebilecek mi? Bu sezon oynadığı maçlarda nispeten daha zayıf ekiplerle karşılaşan Galatasaray için yaklaşan Avrupa Ligi maçları öncesi Beşiktaş sınavı önemli bir deneme olacak ve güçlü bir rakip karşısında kendini sınama fırsatı bulacak.

Beşiktaş cephesinde ise işler karışık. Geride kalan 4 haftada kaybedilen 6 puan sonrası siyah beyazlılar kredisini tüketmişe benziyor. Derbi maçta yaşanacak olası bir mağlubiyet Beşiktaş’ın lige daha 5. haftada havlu atması anlamına geliyor. Sakatlıklar nedeniyle kadro kurmakta güçlük çeken teknik patron Denizli sağlık ekibinden gelecek güzel haberleri bekliyor. Şüphesiz yeni transfer Tabata’da tecrübeli hocanın en büyük kozlarından biri olacak. Orta sahada maestro görevini üstlenecek olan yıldız oyuncudan tüm Beşiktaşlılar çok şey bekliyor.

İki ekibe baktığımız zaman Galatasaray’ın daha derli toplu bir takım görüntüsünde olduğunu görüyoruz. Gol için adeta çıldıran yapıda bir oyun oynuyor sarı kırmızılılar. Arda, Keita, Kewell, Baros, Nonda ve Elano’lu bir hücum hattı gerçekten inanılmaz. Fakat hücumda bu kadar etkin olan Galatasaray defansta sıkıntılı. Servet ve her ne kadar oynaması zor görünse de Gökhan Zan’ın yaptığı bireysel hatalar Galatasaraylıları tedirgin ediyor.

15 Eylül’de oynayacağı Manchester United maçı öncesi moral arayan Beşiktaş’ta bu maçta defansın önünde oynayan ikili Ernst ve Fink’e büyük iş düşecek. Etkili Galatasaray hücumcuları karşısında ilk müdahaleyi yapacak bu ikili oyunu kaderini çizecek. Ernst bildiğimiz Ernst gibi oynar, Fink’de ona biraz eşlik edebilirse Cimbom’un işi hayli zor olabilir. Galatasaray’ın aksine savunmada sıkıntı yaşamayan Beşiktaş hücumda SOS veriyor. Sistemsiz ve karmaşık bir yapıda hücum yapmaya çalışan Karakartal 4 lig maçında sadece 3 gol atabildi. Bakalım bu gol kısırlığını derbide yenebilecekler mi?

Futbolseverlere keyif veren, seyir zevki yüksek ve sadece futbolun konuştuğu bir derbi olması dileği ile.

Unutulmaz Zaferler...Beşiktaş-Barcelona...

2009-09-08T05:21:00.000-07:00

Takvimler 19 Eylül 2000’i gösterdiğinde, siyah beyaz renklere gönül vermiş herkesin aklında şu soru vardı. Bin bir gayretle katıldığımız Şampiyonlar Ligi, ikinci maçta son mu bulacaktı acaba? Çünkü 15 gün önce San Siro’da Milan karşısında alınan 4-1’lik mağlubiyet derin bir endişe yaratmış, turnuvanın en zor gurubunda yer almak kadere isyana neden olmuştu.
On binler İnönü’yü hınca hınç doldururken üç gün önceki Fenerbahçe zaferiyle en azından teselli bulacaklarını biliyorlar ve dünyanın en büyük yıldızlarını izleyecek olmaktan ötürü heyecan duyuyorlardı. Ve sahadaydı Beşiktaş, Shorunmu, Tayfur, Nihat, Nouma, dimdik rakiplerini bekliyor ve takımın başındaki Nevio Scala alışkın olduğu ortamda bilge tavrıyla dikkat çekiyordu. Sonra Barça çıktı sahaya, her bir taraftar onları ıslıklıyor ama Overmars, Rivaldo ve Kluivert’i yanındaki arkadaşını uyararak tanıdığını da belli ediyordu.
Saatler 21.45’e geldiğinde, böyle bir ortamda başladı maç. Temkinliydi Beşiktaş, ürkek ataklar yapıyor, karşısındaki devi biraz olsun rahatsız etmeye çalışıyordu. Bu durum yaklaşık 15 dakika devam etti ve Rivaldo’nun akıl dolu vuruşunu kurtaran Nijeryalı Shorunmu her şeyin akışını değiştirdi. Bu kurtarıştan sonra, Markus Münch, Abelardo’yu, Nihat ise Sergi’yi perişan etmeye başladı. Nouma, Frank De Boer’un çevresinde kayboluyor, Tayfur, Petit’le kıran kırana mücadele veriyordu. Takımın yıldızları görevlerini yaparken, Süleyman Seba’nın gönderilme sloganlarının malzemesi olan Ahmet Dursun kendini göstermek için 37.dakikaya kadar bekledi. Dutruel boşa çıkmış, gelen ortaya Ahmet Dursun ayağını uzatmıştı. Güntekin Onay, çılgınlar gibi golü duyuruyor, İnönü bir zafere hazırlanıyordu.
Maçı televizyondan izleyen milyonlar, karşılaşma öncesi yaşadıkları korkularını aşmış, siyah beyazlı camia bir vuruşla kenetlenmişti. Dakikalar ilerledi, Ahmet Dursun bir daha salladı Katalanları, 2-0’dı sonuç. Dalga dalga gelen Beşiktaş, 3. gol için saldırıyordu ve bu golü çok geçmeden Pascal Nouma’yla buldu.
Ve Nihatsever Beşiktaş taraftarının hiçbir zaman unutmayacağı an gelmişti. Kazanılan serbest vuruşta topun başındaydı genç oyuncu, Güntekin Onay, “Barcelona karşısında 4-0’ı arıyoruz” derken herkesin tüyleri diken diken oluyor, direkten dönen topla Karakartal Nihat’ı tanımadığını belirten Barça Teknik Direktörü Ferrer’e ders veriyordu. En mutlu günüydü Siyah Beyazlı camianın, ilk ezici zaferiydi bir dünya devine karşı. Tarihler 20 Eylül’ü gösterdiğindeyse, tüm gazetelerde yer alan şu başlık gözleri bir kez daha yaşarttı. “Hayal gücü sınır tanımadı! Beşiktaş, artık bir dünya markası” …
Aradan belki yıllar geçti, Liverpool, Marsilya, Dinamo Kiev gibi takımlar da eli boş döndü İnönü’den ama hiçbiri Barcelona zaferinin yerini tutmadı. İlkti çünkü o maç, bir milattı Beşiktaş için.
Sene 2009, Karakartal bir kez daha Şampiyonlar Ligi’nde, herkes biliyor ki artık çıtanın yükselmesi lazım, tek maçlık avunmalar yerine kapsamlı başarılar gerekiyor. Beşiktaş, bunu başarabilir mi bilinmez ama tek maçlık yazıların bir şampiyonluk romanına dönüşmesi için sanıyorum biraz daha beklememiz gerekecek.

Hayatın akışına bıraktı kendini...Sven Goran Eriksson...

2009-09-07T05:20:00.000-07:00

Sven Goran Eriksson, nam-ı değer Svennis, parlak futbolculuk geçmişi olmayan ama teknik direktörlüğüyle efsane olmuş hocalar kategorisinde çok iyi bir örnek teşkil eder. 27 yaşında yaşadığı diz sakatlığı yüzünden futbolu bırakmış olsa da zaten sergilediği performansla dünyayı sarsacak bir sağ bek olmaktan her zaman oldukça uzaktı. Ancak belki kendisi dahil kimse tahmin edemezdi, bir efsane olmak için sadece birkaç adım kaldığını.
29 yaşındaydı ve Degerfors IF takımı ona emanetti, kadroda kendisinden yaşça büyük oyunculardan öğreneceklerini tamamlamadan, üzerinde eşofmanı, kulübede sorumlu olarak bulunuyordu. Ancak genç Eriksson, futbolculuktaki hüsranı bu sefer yaşamak istemiyor ve hırsla çalışmalarına devam ediyordu. Çok değil, aradan 1 yıl geçti ve Svennis kendini ispatlayarak İsveç’in o dönem en büyük takımı olan Göteborg’a gitti. İlginç olaylar burada da peşini bırakmadı genç teknik adamın. Sanki hayat 3 yılda şampiyonluk yaşamadığı halde onu kazanmaya çalışıyordu ve bu sefer ki adres Portekiz’di, Benfica kulübü sürpriz ve taraftarlarından tepki çekecek bir kararla onu Estadio Luz’a getirmişti. Avrupa’nın kuzeyinden gelen bu soğuk adam çabuk ısındı Portekiz’e ve art arda kazanılan 2 şampiyonluk Lizbon’da yüzleri güldürdü. Bu başarılar ona Serie A kapılarını ardına kadar açsa da, 5 yıl kaldığı İtalya’da (Genoa ve Fiorentina’da çalıştı), hep Lizbon’u özledi. Takvimler 1989’u gösterirken, ikinci evinde, Benfica’daydı tekrar. Daha önce oynadığı filmde bir kez daha rol alan Eriksson, aynı mutlu sonla yani 2 şampiyonlukla hem CVsini hem cebini dolduruyordu. 92 baharında, Serie A’da ona hala inanan birileri vardı ve Sampdoria reddedemeyeceği bir teklifle çaldı İsveçlinin kapısını. Bu sefer olacaktı, İtalya onun için bir alışveriş merkezi olarak kalmamalıydı ve azmin diğer adı olan Svennis, bunu da başardı. Devlerin arasında İtalya kupasını müzesine götüren Sampdoria, ünlenirken, Eriksson yine başroldeydi. Hayat onun istediği gibi ilerliyordu ama kazanılan 4 Portekiz şampiyonluğu zamanla eskimeye başlamıştı. İtalya’da kalmak onun için en iyisiydi ve İngiltere’den gelen teklifleri reddeden Eriksson, başkentin yolunu tutarak Lazio’ya, bir teknik direktör olarak tutunabilmenin en zor olduğu takıma gelmişti. Ancak bu sefer her şey rüya gibiydi, taktığı buz mavisi kravat onu 40 yıllık Laziolu gibi gösteriyor, gözlerinin mavisi Veron, Nesta, Nedved gibi yıldızlara aidiyet duygusunu aşılıyordu. Kadrosuna Stankovic, Salas ve Mancini’yi de katan Eriksson, Viyana filarmoni orkestrası gibi izleyenleri mest eden bir takım yaratarak, İtalya Kupası, İtalya Süper Kupası(2), UEFA kupası ve Kupa Galipleri Kupasını topladı 3 senede. Artık bir hedef vardı ulaşılmadık, o da Serie A’da İnter, Milan ve Juventus’u geride bırakarak zafer yaşamak ve dünyada zirveye çıkmak. 2000 yılında bunu da başardığında kimse şaşırmamıştı ama İsveç’in gururu artık gözünü daha büyük yerlere dikmişti. Yıllık 5.5 milyon Poundluk tarihi teklif onu yıllar önce gitmediği İngiltere’ye, hem de kulüpler üstü bir düzeye milli takıma getirmişti. Wembley sakinleri ayakta alkışlayacakları yeni liderlerini bulmuştu ama işler umulduğu gibi gitmedi hiçbir zaman Ada’da. Lampard, Owen, Heskey, Gerrard’lı kadroyla oynanan kötü futbol, dünya kupalarında çeyrek finalden geri dönüşler, gazetelerde atılan ‘idiot’ başlıklarıyla son buldu ve Eriksson, renklerin buluştuğu başka bir yuva buldu kendine. Manchester City. Mavi gözlü dev, Manchester’da buz mavisi kravatını yine taktı ama bu sefer düzen tersine işliyordu. İngiltere seferi bitmeliydi artık ve zor görevlerin adamı Güney Amerika’daydı. Mexica’da her şeyi denedi ama Cardozo ve Giovani Dos Santos da onun başarılı olmasını sağlayamadı. 13 maçta alınan 6 mağlubiyet bu görevi de sonlandırdı ve Eriksson artık pes etmişti. Yeni başlangıca soyundu Svennis ve Trabzonspor görüşmesiyle sinyallerini verdiği takım arayışları, dünyanın en eski futbol takımı olarak bilinen Notts County’de son buldu. Şu sıralarda, 4.ligde bulunan Notts County’nin futbol direktörü olan bu dev adam bir kez daha TV yayınlarında karşımıza çıkmasa da biz onu hep elindeki kupalarla hatırlamaya devam edeceğiz…

Tabata Basına El Salla

2009-09-02T14:09:00.000-07:00

Transfer sezonunun bitmesiyle birlikte malzeme sıkıntısı yaşayan Türk basını kafayı Tabata’ya takmış durumda. Anlaşılan iyi oyuncuların iyi paraya alınabileceğini halen anlamakta zorluk çekiyorlar. 2’şer Milyon Euro’ya alınan Higuain’lerin, Schindenfeld’lerin Beşiktaş’a ne verdikleri ya da vermedikleri ortada. İyi oyuncu pahalıdır. Bu iki kere iki dört kadar nettir. Neymiş efendim Gaziantepspor Tabata’yı maliyetinin 10 misline Beşiktaş’a vermiş. Sanki bu ilk kez yaşanan bir olay. Futbolda bu durum yıllardır böyle. Örneklendirmek gerekirse Galatasarayın 100.000 Euro’sunu ödemediği için elinden kaçırdığı Ribery için 60-70 Milyon Euro’lardan bahsediliyor. Beşiktaş Carew’i %100 kar ile satmadı mı? Boro Tuncay’ı 1 sezon önce bonservissiz kadrosuna katıp bu sezon başı Stoke City’ye 5 Milyon Pound’a satmadı mı? Nedir bu basının yapmak istediği. Herkes muhasebeciliğe soyunmuş, herkes Beşiktaş’ın giderlerini sorguluyor. Del Bosque’ye ödenen tazminat halen konuşuluyor. Niçin hiçbir basın kuruluşu Aragones’e ödenen rakamı tam anlamıyla konuşmuyor. Josico, Maldonado gibi oyuncuların Fenerbahçe’ye uğrattığı zararın boyutu nedir? Transferi asrın olayına dönüşen Mehmet Topuz nerelerdedir, Özer Hurmacı’dan haber alabilen var mıdır?
Pierre Van Hooijdonk bir basın toplantısı sırasında sözlerine şöyle başlamıştı. “Quality Turkish Media”. O’nun ne demek istediğini şimdi daha iyi anlıyorum.

2009-09-01T06:37:00.001-07:00

Galatasaray ve Fenerbahçe uzun zaman sonra, en iyi sezon açılışlarından birini yaşıyorlar. İlk dört maçı da firesiz geçerek on ikişer puana ulaştılar.

Fakat ikisi de geçtiğimiz haftaya kötü bir giriş yaptı.

Hem Avrupa hem de lig maçları ile seyircinin beklentisini her maç yükselten bu iki takım, dördüncü haftada tam bir hayal kırıklığı yaşattı.

Elbette her maç aynı performansın beklenmesi hata olur. Fakat bu iki takımın son maçlarındaki görüntüsü bu sezondan çok geçtiğimiz sezona ait gibiydi. Yorgun, isteksiz, rakipten korkan bir oyun sergilediler.

özellikle Galatasaray sezon başından beri en kötü maçını dün akşam Yenikent Asaş Stadında sergiledi. Maçın ilk 60 dakikası rakibi zorlayan, pas yapan taraf Ankaraspor’ du.

Oysa ki Galatasaray seyircisinin maçtan önce beklediği keyifli futbol ve farklı bir skordu. Ama maçın ilk yarısında buna yakın olan taraf ev sahibiydi. Hatta ilk 45 dakika girdiği pozisyonlardan birini gole çevirebilmiş olsa şu an çok farklı bir skoru da konuşuyor olabilirdik. çünkü Galatasaray dünkü performansıyla -olası bir golden sonra- rakibi karşısında maçı çeviremeyeceği gibi, bütün oyun disiplinini kaybedip daha çok pozisyon fırsatı verebilecek bir görüntüdeydi.

Bunun adına yorgunluk denilebilir..

Benim şahsi görüşümse -en azından sebeplerden birisi- Arda, Keita ve Elano üçlüsünün hemen ardındaki Ayhan’ın yokluğunda Mehmet Topal’ın savunmadan ileriye bir türlü çıkamamasıydı. Bu durum öndeki dörtlü ile arkadaki altılı arasında önemli boşlukların oluşmasına sebep oldu. Sonuçta bu boşluktan Ankaraspor çok fazla fırsat yakaladı ama bir türlü gole çevirecek beceriyi gösteremedi.

Galatasaray’ın bu kötü performansı sayesinde, dokuz maçtır kendisine pek iş düşmediğinde hakkında herhangi bir fikre sahip olamadığımız Leo Franco hakkında da az çok bir fikre sahip olduk. Birkaç sezondur kaleci konusunda şansı gülmeyen Galatasaray bu sefer tecrübelerine güvenebileceği kaleciyi bulmuş gibi. Dün gece çıkardığı iki topta da Arjantinli taraftara güven verdi.

Galatasaray dün gece, sezonun en kötü futbolunu sergilerken diğer yandan da kulübesiyle maç çevirebileceğini gözler önüne serdi. Maça sonradan giren üç oyuncu; Aydın, Nonda ve Kewell maçın kaderini değiştirdiler. özellikle de Kewell, 90 dakika oynamasa bile bir takımda yer alması kesinlikle büyük bir avantaj. . Gerek futbol zekası gerek yeteneği ile taraftarın “sihirbaz” yakıştırmasını sonuna kadar hak eden bir futbolcu. Her daim on birde yer almasa bile, her daim kulübede hazır beklemesi ve sırası geldiğinde en iyi performansını sergileyerek takıma kattığı değerle, takımdaki diğer oyunculara önemli bir ders veriyor. Umarım diğer oyuncular da bu adamdan birkaç şey öğrenirler..

MUHTEŞEM YAŞLI BAYAN GOODISON PARK…

2009-08-20T05:32:00.000-07:00

Düşler Tiyatrosu Old Trafford, Katalan Mabedi Camp Nou, Kraliyet Sarayı Santiago Bernabeu, Arap Harikası Emirates ve diğerleri… Dünya futboluna damga vurmuş devlerin, maçlarını oynadıkları, görsel güzellikleri futbolseverlere yansıttıkları özel mekanlar… Birer mimari harikası, çok özellikli, bol taraftarlı, gürültülü ve görkemli yapılar… Ancak gençlik yıllarını Championship Manager çılgınlığıyla geçirmiş bizler için çok daha fazlası var. Upton Park’ta West Ham’ı çılgınca desteklemek, Anfield’da You’ll Never Walk Alone’u hep bir ağızdan haykırmak ve Westfalen’de 80.000 Dortmund’lu arasında uçuk sarıya bürünmek gibi… Ve hepsinden özel bir stadyum var ki, o İngiltere’nin (bazı rivayetlere göre dünyanın) göz bebeği, adanın ‘Muhteşem Yaşlı Bayanı’, Liverpool şehrini bir derbi cennetine dönüştüren, Everton’ın maçlarını oynadığı Goodison Park…
Kuruluş yıllarında maçlarını Anfield Road’da (ki o zamanlar tribünü dahi olmayan açık bir saha olan Anfield) oynayan Everton’ın iç çekişmeler nedeniyle kiralamak zorunda kaldığı bu stat, dönemin kongre üyesi Dr. James Baxter’ın yalnızca 1000 poundluk bağışıyla Mavilerin oldu. Ancak, 1800’lü yılların sonlarına gelen bu dönemde, futbol yerine daha çok atletizm ve konserler rağbet görüyordu İngiltere’nin ilk resmi stadyumunda. Ve Goodison Park bir eylül akşamında, ilk resmi maçla hizmete girdi. Bu maçta ev sahibi Everton, dostluk maçında Bolton Wanderers’ı konuk edecek ve sahadan 4-2’lik skorla ayrılacaktı. Ancak Maviler için ilk ciddi randevu Bolton’dan yalnızca 1 gün sonra ligde karşılaşacakları Nottingham Forest’la olanıydı ve takvimler 3 Eylül 1892’yi gösterirken, Everton sahadan 2-2’lik beraberlikle ayrıldı. (maçla ilgili bir dipnot da halen taraftarların içini burkan ilk golün Forest’lı Horace Pike’ten gelmesi oldu.)
İşçilerin şehrinde zaman ilerledikçe büyük maçlara ev sahipliği yaptı Goodison Park ve tabi birçok ilklere de imza attı Adada. Her 10 yılda bir tribünlere yeni katların eklenmesi, savaş yıllarında inşa edilen yer altı sığınakları, 66 Dünya Kupası’nda ilk kez alttan ısıtmalı koltukların hizmete girmesi gibi özellikler her zaman fark yarattı. Bunların hepsi bir yana gelenekçi İngilizler için en önemli fark, dönemin hükümdarı (1913) V.George’ın (ki bu dünya üzerinde bir kralın ilk stadyum ziyaretidir) Goodison Park’ı şereflendirmesi oldu.
Stadın Evertonlulara has özellikleri de var tabi. 1985 yılında Bayern Münih önünde 1-0 yenikken, 3 dakika içinde atılan 3 gol (Bayern’in kaderi bu sanırım) Kupa Galipleri Kupası’nda mavilere final kapısını açtı ve bizleri de FIFA oyunlarının ünlü ismi Andy Gray’le tanıştırdı. Bu karşılaşmanın ardından Almanlar büyülendikleri düşüncesine kapılsalar da, tek etki stadyumdaki müthiş atmosferdi.
Şimdilerde Everton Premier Lig standartlarına göre hep mütevazı kadrolar kuruyor olsa da, Goodison Park sakinleri, Tim Cahill ve Leon Osman’ı izlemekten, Wayne Rooney gibi yıldızlarıyla gururlanmaktan oldukça memnun gibiler. Belki bir kez daha Avrupa’da kupa kazanamayacak ya da lig şampiyonluğu yaşayamayacaklar ama, Liverpool’un en eski takımını tutuyor olmak ve dünyanın ilk stadında maç izlemek her zaman özel olacak onlar için…

Rijkaard'la adım adım...

2009-08-10T15:19:00.000-07:00

Turkcell Süper Lig bu hafta sonu kapılarını futbolseverlere açtı.

Gerek sezon açılışından önce oynanan elemeler, gerekse bomba transferlerin sezon açılışına yakın tarihlerde takıma katılmalarının sonucu olarak öyle çok da beklenildiği gibi -görkemli- bir açılış olmadı..

Ama yine de geçtiğimiz sezonu düşününce oldukça çekişmeli bir ligin bizi beklediği açık.

Eleme oynamaya başladığı ilk maçtan itibaren sert eleştirilerin hedefi olan Galatasaray, Antep karşısında oynadığı oyunuyla her hafta daha da iyi olacağını gösterdi.

Tobol maçından bu yana her hafta biraz daha oturmuş biraz daha güçlü bir takım ortaya çıkıyor. Takımın nerdeyse tamamının da ileriye dönük ve hızlı oynamayı seven oyunculardan kurulu olması oyuna zevk katıyor. Galatasaray özellikle hücum hattında pek çok varyasyona açık bir kadroya sahip. Bu durum da hiç kuşkusuz, oyuncuların formalarına sahip olabilmek için performanslarını en üst düzeyde sergilemelerine sebep olacaktır.

Son iki-üç haftadır söylediğim gibi bir de Aydın konusu var Rijkaard’ın gündeminde. Takımın ilerlemesi en iyi bu oyuncuda gözlemleniyor. 3-4 yıldır beklenen düzeye bir türlü ulaşamayarak kulübeye mahkum olan Aydın şu anda Rijkaard’ın gözdelerinden biri. Yaptığı ara koşular ve çabuk oyunu ile Hollandalı'nın oynatmak istediği sistem için biçilmiş kaftan. Bu yüzden de şu anda Rijkaard'ın en önem verdiği oyunculardan birisi. Bu fırsatı iyi kullanabilirse hem Türk futbolu hem de Galatasaray büyük bir oyuncu kazanmış olacak..

Savunma hattında ise Gökhan ve Servet beklenenin üstünde bir uyum gösterdiler. özellikle de Gökhan Zan bu noktada -şaşırtıcı bir şekilde- iyi performans gösterdi. İleri hattaki oyuncuların hızlı ve yardımlaşmalı oyunu sayesinde Ayhan ve Mustafa Sarp geri dönüşlerde çok da sorun yaşamadılar. Bu da defansın daha rahat oynamasını sağladı. Ayrıca Gökhan Zan ve Servet ikilisinin yedeği olan Emreler'in Maccabi maçındaki oyunları da göz önüne alındığında Galatasaray savunma hattındaki problemi büyük ölçüde aşmış gibi görünüyor.

Fakat aynı şeyi orta saha için söylemek pek de mümkün değil. Mehmet Topal’ın sakatlık problemini psikolojik olarak aşamaması ve Linderoth’un zaten hiç olmayacağı göz önüne alındığında Galatasaray’ın acilen bir orta saha transferine ihtiyacı var. Bu eksikliğin giderilmemesi durumunda, Galatasaray’ın savunma hattı yine eskisi gibi açık vermeye başlayacaktır.

Serbest vuruşlardaki ustalığı ile transferi gündeme bomba gibi düşen Elano’yu henüz izleyemedik bile. Galatasaray bu haliyle dahi oldukça hazır görünüyor. Fakat Elano sahaya indiğinde ve bu ekip iyi bir orta saha ile desteklendiğinde Galatasaray'ın gol atmadan tamamlamayacağı maç yok gibi görünüyor..

Sistem Oturuyor

2009-08-07T06:25:00.000-07:00

Son iki haftadır söylediğim gibi, elbette bu maçlar bir ölçüt değil. Takımlar önce hazırlıksız yakalandı, sonrasında ise rakipler pek dişli çıkmadı..

Galatasaray yedeklerinden kurulu kadrosu ile Avrupa liginde tarihi bir skor kazandı.

Ali Sami Yen’de aslar yoktu belki ama yarım düzine gol vardı. Rijkaard’ın sahaya sürdüğü ilk on bir, maçtan bir gün önce birilerinin kulağına gitse muhtemelen teknik adamın sonunu getirirlerdi.

Artık Galatasaray’ın dahi ümit etmekten vazgeçtiği Aydın – geçen hafta da söylediğim gibi- Rijkaard’ın ellerinde yeniden doğuyor adeta. Dün akşamki maçta sol açıkta olması sürpriz olmuştu. Fakat asıl sürprizi Aydın’ın maç performansıydı. Yaptığı ortalar ve ileri koşularıyla maçın temposunun yüksek kalmasını sağlayan oyunculardan biriydi. Bir yılı suskun geçiren Nonda ise adeta küllerinden doğarak hat-trick yaptı. Elbette bu maç Nonda’nın ilk on birdeki yerini garantilemeyecek fakat moralini yükseltip kendine güvenini geri getireceği açık. Zaten Rijkaard’ın geldiğinden beri yapmaya çalıştığı şey bu. Rakip karşısına her zaman kendine güvenen bir on sekiz ile çıkmak istiyor. Ancak bu şekilde gerek asları gerekse yedek kulübesi ile ligin en iyisi olabileceğinin farkında.

Galatasaray dün akşam rakibi karşısındaki ezici üstünlüğünü keyif veren bir futbolla sağladı. Hem de Galatasaray’ın en önemli silahlarından yoksun haliyle bir nevi yedek kulübesiyle bunu başardı. Takımın geçtiğimiz sezon şampiyonluktan kopmasının temelinde, yaşadığı kronik sakatlıklar ve bunun sonucunda yaşadığı kadro sıkıntısı, kulübede maçın gidişatını değiştirebilecek “kumaşı iyi” futbolcu eksikliği yatıyordu. Fakat görünen o ki Galatasaray bu sorunu – Rijkaard’ın doğru oyuncu analizleri ve çalışmalarıyla- çözmüş durumda.

En başta da dediğim gibi, rakibi göz önüne aldığımızda futbol açısından bir kıstas değildi bu maç. Lakin avantajlı bir skora sahip olmasına rağmen seyircisine keyif vermek için oynayan bir Galatasaray vardı sahada. Yani geçen yıl taraftarın hasret kaldığı o “ ruhun” geri dönüşü açısından önemli bir yere sahipti maç..

Galatasaray deplasmanda aldığı 4-1 ile zaten turu garantilemişti. Fakat kendi evinde tur sevincini taçlandırmayı seçti. Uzun bir aranın ardından Galatasaray oynadığı oyunla seyircisine zevk verdi.. Taraftarın bir türlü sevemediği mor formalarına rağmen..

Antrenman havası…

Fenerbahçe’de ise durum tam aksi doğrultudaydı..

Gerek evinde kazandığı 5-1’in rehaveti gerekse Macar takımının seyircisiz oynaması sonucunda tam bir antrenman maçı havası hakimdi karşılaşmada. Zaten bu havayı oyuncuların biraz da laubali hareketlerinden anlamak mümkündü. Ancak her şeye rağmen futbolcular ve teknik ekip haftasonu oynanacak Denizlispor deplasmanı için kendilerini zorlamama düşüncesindeydi.

Yeni transferlerden Cristian. sakin ve ne yapacağını bilen bir görüntüde. Andre Santos ise biraz tribünlere oynayan oyuncu havasında ama gün geçtikçe üzerine katacağını düşünüyorum, zaten golü daha fazla düşünmesi takımın hücum gücüne olumlu bir katkı sağlayacak gibi.

Bu maç hakkında fazla konuşmaya gerek yok, Fenerbahçe rahat bir karşılaşma oynadı ve turu kaptı. Ancak kafamı kurcalayan bir konu var. O da defansın göbeğinde bariz bir sıkıntının olduğu. Bilica çok fazla yerini kaybederek oynuyor. Bu belki zayıf takımlar karşısında fazla sorun olmayacaktır, ancak güçlü rakipler bu hataları affetmez. Daum’un da geçen maç bu konu hakkında serzenişlerini dinlemiştik zaten. O yüzden acil bir müdahale şart. Ali Bilgin ise verilen şansı yine iyi kullanamadı. Zaten kendisi bu gidişle futbolu unutacak gibi, gerçekten yazık...

Avrupa macerası başladı

2009-07-31T05:27:00.000-07:00

Bir hafta öncesinde Rijkaard’ın biletini kesenler maç sonunda ne düşünmüşlerdir çok merak ediyorum. Oynadığı ilk iki resmi maçından sonra geniş bir kesim tarafından ipin ucuna konulan teknik adam dün akşam çalışmalarının karşılığını almaya başladı bile..

Gerek yaptığı kadro seçimleriyle gerekse değişiklikleriyle son iki haftanın -turu geçmesine rağmen- en çok eleştirilen ismi olmuştu. Ama neyse ki beş senelik Barcelona geçmişinde kazandığı tecrübe sadece futbol adına değil.. İspanya’da, -tıpkı İtalya ve Türkiye gibi- futbol ateşinin tribün ve medya desteğiyle daha bir harlandığı ülkelerden.. Rijkaard sert eleştirileriyle ünlü İspanyol basını ile baş etmesini öğrenmişti. Bu da Rijkaard’ın en büyük avantajı, zira şimdiye kadar bir çok yetenekli futbol adamının ülkemizden hüsranla ayrılmasının temelinde bu baskıya direnememesi yatıyor.

Rijkaard söylenenlere adeta kulağını tıkamış, hayalindeki Galatasaray’ı yaratmakla meşgul.. Gelip iki gün içinde Barcelona futbolu oynatamayacağının farkında, zaten onun çabası da ilk önce “Ajax modeli”ni oluşturmaktan yana. Takımla çıktığı hazırlık ve resmi maçlarının tamamındaki Aydın ısrarı da bunun göstergesi. Maccabi maçındaki performansı ise çabaların boşa gitmediğini gözler önüne serdi. Alt yapıdan Arda ile birlikte büyük umutlarla çıkmasına rağmen bir türlü beklenen performansı sergileyemeyip daimi yedek kulübesinde yer alan Aydın, Hollandalı teknik adamın ellerinde kendini yeniden yapılandırıyor. Eğer çalışmaya böyle devam ederse yeni bir yıldızın doğuşu kaçınılmaz olur..

Leo Franco ve Keita ilk defa taraftarın önüne çıktılar. İlk maç için bir şeyler söylemek ne kadar doğru bilinmez ama Galatasaray uzun zamandır sıkıntı yaşadığı kalesini bu kez emin ellere teslim etmiş gibi.. Maccabi’nin az da olsa tehlikeli çıkışlarını çok başarılı bir şekilde sonlandırmayı bildi. Ne zaman çıkması, ne zaman kalesinde kalması gerektiğini iyi kestirebiliyor, çünkü topu iyi takip ediyor. Fakat gol yollarını kapatmada sadece kaleci yetmiyor, Galatasaray’ın defansı adeta S.O.S veriyor. İsrail deplasmanında yenilen gol tamamen defans hatasıydı, çünkü savunmacılar halen ne zaman nerede durmaları gerektiğini bilmiyorlar. Bu yüzden Galatasaray’ın bu kadar emeğinin boşa gitmemesi için transferi, bir defans takviyesi yapmadan kapatmaması gerekiyor.

Galatasaray dün akşam geleceğe dönük çok güzel sinyaller verdi.. Sadece önümüzdeki sezon için de değil, geleceğe yönelik başarılı bir takımın -hem kendisinin hem de Galatasaray’ın yeniden doğuşunun- temellerini atıyor Rijkaard.. Tabi bu konuda sessizce görüşüp sabaha karşı takıma getirdiği yıldızlarla transfer dönemine damgasını vuran Haldun Üstünel’in çabalarını görmezden gelmek olmaz. Rakip takım taraftarlarının dahi takdir ettiği genç yönetici, birkaç hafta önce bahsettiğim iş adamı -yöneticiler yerine taraftar- yöneticilerin gerek kulüp geleceği gerekse futbolun ruhunu korumak adına ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi.

Geçtiğimiz sezon hem yönetim kadrosunun yaptığı hatalar hem de saha içinde sergilenen kötü performansla tribünleri küstürmüştü Galatasaray. Fakat bu yıl görünen o ki, takım en tepeden alt yapılara kadar bambaşka bir yapılanma halinde, kendini temize çekmeye hazırlanıyor.

Diyeceğim o ki, Galatasaray taraftarlarını güzel bir sezon bekliyor..

HOCA FARKI...

Fenerbahçe’de ikinci Daum dönemi resmen başladı..
Dün sahada izlediğimiz Fenerbahçe ise teknik direktör seçimlerinin takım için ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdi.

Geçen yıl Aragones yönetiminde izlediğimiz takım tamamen yenilenmiş..

Koşmaya mecali kalmayan -sahada yürüyen- isimler dün akşam sahada büyük bir hırsla ve yüksek bir konsantrasyonla ter döktüler ve ezici bir üstünlükle maçı kazandılar.

Evet rakip oldukça zayıftı fakat takımın ortaya koyduğu futbol göz doldurucuydu.

Bütün yabancılarının Brezilyalı olmasıyla eleştirilse de, takıma son gelen iki brezilyalı -özellikle de göbekte oldukça iyi performans sergileyen Cristian- ne kadar doğru bir transfer olduğunu dün gece Kadıköy’de kanıtladı.

Bu ikilinin yanı sıra, uzun zamandır tartışılan Alex merkezli sistem değişime uğruyor. Daum’un gelişiyle çoğu kişi tamamen Alex üzerinden bir stille oynanmasını bekliyordu şüphesiz. Fakat Daum Fenerbahçe’yi artık tek oyuncunun elinden kurtarmaya kararlı görünüyor. Bu seçimi de sahadaki oyuncuların bu kadar hırslı olmasının sebeplerinden biriydi.

Alex’in maçların bazısını yürüyerek tamamlamasına rağmen her daim sahanın beyni durumunda olması takımda birden fazla “Alex”lerin türemesine sebep olmuştu. Bu yeni sistemde ise her futbolcu bütün isteğini sahada sergiliyor. Şüphesiz ki bu futbol, boş kalan tribünleri çok yakında tekrar doldurmayı başaracaktır.

Ama –sanırım herkes için- gecenin sürprizi sessiz okçu Guiza’nın beklenmeyen performansıydı. Geçen sezonu tam bir hayal kırıklığı olarak geçiren ve transferi fiyasko olarak lanse edilen İspanyol oyuncu sahalara dönmeye karar vermiş gibi.. Bir sene rötarla da olsa, Türk futbol seyircisi Guiza’nın gerçek performansıyla -nihayet- bu sezon tanışacak.

SİVAS'I BEKLEYEN TEHLİKE...

Seyir zevki eksik geçen bir sezonun ardından yapılan değişikliklerle oldukça çekişmeli ve heyecanlı bir lig bizi bekliyor.

Fakat geçtiğimiz iki sezonun en çok konuşulan takımlarından olan Sivasspor bu sezon köşesine çekileceğinin sinyallerini verdi.. Takımdan ayrılan oyuncuların boşluğunun hissedilmeyeceği düşünülüyordu fakat Anderlecht karşısında alınan skor Sivasspor’un bu sezon oldukça zorlanacağını gözler önüne serdi.. Takımın durumu şu an için ortada, sonuçta söylenilebilecek pek bir şey yok. Sezon açılışı öncesi alınan bu sonuç takım içindeki özgüvenin de ciddi anlamda sarsılmasına sebep oldu. Oyuncular tekrar toparlanana kadar ciddi puan kayıpları yaşanacaktır. Bunun sonucu olarak da bu sezon Sivasspor’u zirveyi zorlarken izleme ihtimalimiz oldukça düşük.

Lige renk ve heyecan katan bir takımın böyle bir hezimetle kabuğuna çekilmesi lig açısından kötü oldu elbette. Fakat Türkiye’nin Mourinho’su olmaya hevesli Bülent Uygun’un durup kendisini gözden geçirmesine de sebep olacağı açık.

Sir Bobby Robson hayatını kaybetti...

2009-07-31T04:36:00.000-07:00

Dünya futbolu, bugün (31 Temmuz 2009 ) 20.yüzyılın son çeyreğine damgasını vurmuş bir değerini daha yitirdi. Jose Mourinho'nun yaratıcısı olarak son dönemde yeniden ünlenen Sir Bobby Robson, 76 yaşında, yakalandığı kanser hastalığına yenilerek vefat etti. Futbolculuk kariyerini Fulham, West Bromwich Albion takımlarında geçiren ve İngiltere Milli takımında da 20 kez forma giyen Robson, futbolu bırakmasının ardından Fulham ve İngiliz milli takımına bu kez teknik direktör olarak döndü. Yaklaşık 40 senelik teknik direktörlük kariyerinde de İpswich Town, Barcelona, Porto, Sporting Lizbon, PSV Eindhoven ve Newcastle United'da büyük başarılara imza atan Sir Bobby Robson, Barcelona'da kendisinin tercümanlığını yapan Jose Mourinho'nun zekasından yararlanarak, adeta geride varisini bırakmış oldu... Beyaz saçları, mimiksiz yüz hatları ve buruşuk suratıyla her zaman karizma yayan bu dev adam, artık yok... Dünya futbolu umarım kendisine hak ettiği saygıyı öldükten sonra da gösterecektir...

10 Numara Sorun!

2009-07-30T15:56:00.001-07:00

Beşiktaş, kaptan Delgado’nun yaklaşık 6 ay sahalardan uzak kalacağının açıklanmasının ardından yeni bir 10 numara arayışına girdi. Gündeme birçok isim geldi fakat henüz atılmış somut bir adım yok. Yine de Başkan Demirören’in tüm Avrupa’yı sallayacak bir transfer yapacağız açıklaması taraftarları heyecanlandırmaya yetiyor.
Bir yandan yönetimin transfer etmeyi düşündüğü “yıldız” nitelikli oyuncuların Türkiye’yi istememeleri, diğer yandan da Delgado’nun sözleşmesinin askıya alınması konusunda göstermiş olduğu katı tutum yöneticilerin elini kolunu bağlıyor. Taraftar ise haklı olarak tedirgin. Sezonun ilk resmi maçı hafta sonu ezeli rakip Fenerbahçe ile oynanacak olmasına rağmen transfer halen tamamlanmış değil. Üstelik geçmiş yıllara bakınca Ailton, Kleberson, Ricardinho gibi son dakikada alınan oyuncuların hiçbir şey vermeden Türkiye’den ayrıldıkları gibi de bir gerçek var.
Gündeme gelen isimler arasında doğrulanan tek bir isim var. Deco… Porto’da yıldızı parlayıp daha sonra kariyerine Barcelona’da devam ettikten sonra sonra Chelsea’ya geçen Portekizli yıldızın Kartal’a çok yakın olduğu gelen haberler arasında.

Başkan Demirören’in bizzat ilgilendiği bu transfer gerçekleşirse Beşiktaş büyük bir açığını önemli bir yıldızla kapatmış olacak. Deco, sportif anlamda Beşiktaş'a pek çok şey katacağı gibi kombine kart ve forma satışı gibi önemli bir gelir kalemine de önemli katkılar sağlaycaktır.

Pirlo’yu isteyen Chelsea’nin bu amacına ulaşması halinde Deco’yu gözden çıkarmasına kesin gözüyle bakılıyor. Bu nedenle Beşiktaşlılar Pirlo’nun Chelsea’ya transferi için adeta dua ediyor. Şunu da unutmamak gerek ki Beşiktaş dışında Avrupa’nın birçok önemli kulübü de Deco için pusuda bekliyorlar. Bu nedenle Deco’nun o kulüplerden biri yönündeki olası tercihi kimseyi şaşırtmamalı. Bakalım önümüzdeki günler futbolseverlere neler gösterecek…

Geleceğin Quaresması, Norveç'in Rivaldosu, Sırbistan'ın Beckham'ı vs......

2009-07-28T05:25:00.000-07:00

Geçen sezonu 2 kupayla kapatan Beşiktaş, önümüzdeki sezon Şampiyonlar Ligi'nde mücadele edecek. Gruptaki muhtemel rakiplerini hepimiz az çok tahmin edebiliyoruz. Barcelona, Real Madrid, Arsenal, Manchester United, İnter, Milan, Bayern Münih, çıtayı biraz düşürürsek, Olympiakos, Celtic, Lyon, Marsilya, Porto, (daha düşük kalitede olanları yazmıyorum)..Şimdi de bu takımların beyni niteliğindeki oyunculara bakalım, aynı sırayla yazıyorum... Xavi,İniesta (Barcelona), Cristiano Ronaldo,Kaka (Real Madrid), Samir Nasri(Arsenal),herşeye inat Paul Scholes(Manchester United), Cambiasso, hatta Quaresma(İnter), Frank Ribery(Bayern Münih) ve alt kademelerde, Lucho Gonzales, Kallström, Lisandro Lopez gibi oyuncular... veeee çifte kupalı şampiyonumuzun beyni kim ? YUSUF ŞİMŞEK !!! Eskişehirsporlu Doğa'ya 10 saniye içinde 3 çalım atan, futbol otoritelerinin "telefon kulübüsinde bile çalım atabilir" diye nitelendirdiği Koca Yusuf... Olmaz..olamaz...olmamalı....Tamam Beşiktaş yönetimi zaten bir oyuncu arıyor diyeceksiniz..Deco, Buanonette, Giovanni Dos Santos, Quaresma gibi isimler geçiyor gayet güzel... Peki kendimi de katarak sormak istiyorum... Hangi Beşiktaş taraftarı bu isimlerin alınabileceğine inanıyor ? ? ? Mahçup olmak ve yanılıyor olmak dileğiyle not ediyorum buraya...Umarım Rosenborg'tan Sapara'ya ya da hangi takımda olduğunu dahi hatırlamadığım Zohora'ya kalmayız...Biz artık, Norveç'in Quaresması, Slovakya'nın Deco'sunu değil..bizzat kendilerini istiyoruz...

Mucize mi bekleniyordu?

2009-07-24T05:29:00.000-07:00

Aslında geçen hafta oynanan maçtan sonra düşündüklerimde pek değişen bir şey yok. Zaten aradaki zaman diliminin yalnızca “bir hafta” olduğunun farkına varanlarda bir değişim beklemiyordu. Sonuçta öyle oldu.. Galatasaray - geçen haftaki gibi- tat vermese de istediği skoru alıp turu atlamayı başardı..

Fakat spor yorumcuları şimdiden Rijkaard’ın biletini kesti bile.. “Hatalarından ders almayan Rijkaard’ın takımı bu yıl ilk üçe bile sokamayacağı” konusundaki iddialar gazetelerin manşetlerinde bir bir yerini aldı. Maçın ardından verilen bu tepkiler Türk futbolunun en önemli sorunlarından birinin cevabını verdi.. Rijkaard’a imza töreninde dahi sorulan “Türkiye’de pek çok önemli isim başarısız performans gösterdiler, siz ne düşünüyorsunuz?” sorusunun cevabını elbette.. Hollandalı teknik adam Kazakistan’da oynanan maçtan sonra “Bu sonucu telafi edeceğiz” dedi ve İstanbul’da turu almayı başardı. O vaat ettiği başarıya ulaştı. Fakat oldukça geniş bir kesim bu sonuçtan memnun değil. Bir haftada bir takımın uyum ve kondisyon sorununun tamamen aşılabileceğini sananlar, Rijkaard’a futbolu öğretiyor(!).

Maçta iki gol vardı, ikisi de savunmacılardan geldi..
Bakıyorum, herkesin aklında forvetler ne yapıyordu sorusu var. Forvetlerinin henüz hazır olmadığını -daha zamana ve çalışmaya ihtiyaçları olduğunu- 1-1 biten maçın ardından açıklamıştı Rijkaard..

Buna rağmen bu kadar erken başlayan sert eleştiriler bir çok başarılı ismin Türk liginde neden başarıya ulaşamadığının cevabını vermiş bulunuyor.

Maça bakacak olursak öncelikle Kazak ekibi kendi sahasında yakaladığı şanstan sonra İstanbul’a tur ümidiyle gelmişti. Sahada da bu isteğini -en azından ilk yarı- açıkça gösterdi. Fakat bu sefer şansları yanlarında değildi. Galatasaray’da yürümekten vazgeçip bu maçta koşmaya başlayınca turun geçen taraf oldu.

Elbette Galatasaray mükemmel bir futbol sergilemedi.. Tek eksiği hazırlık da değil, acilen defans ve orta sahada takviyeye ihtiyacı var.

Kadroda bulunan 4-5 boyuncu ise Galatasaray formasını taşıyabilecek yetenekte olmadığını açıkça gösterdi. Bu noktadaysa teknik adamın, bu oyuncuları rapor etmekten başka yapabileceği bir şey yok. Yani artık top Galatasaraylı yöneticilerin elinde..

Türkiye’de, takımda işler kötü gitmeye başladığında hedef tahtasına teknik direktörü oturtmak artık klasikleşti. Galatasaray’da geçtiğimiz iki sezonda gidip-gelen teknik direktör sayılarına bakıldığında da bunu görmem mümkün. Ama bu sefer işin rengi farklı.. Eğer yönetim başarısı bu kadar tescilli bir teknik direktörü harcamak yerine doğru transferler yapmayı seçerse, ipi göğüsleyen taraf olması o kadar zor değil..

Şampiyon defilesini yaptı...

2009-07-18T00:16:00.000-07:00

Geçtiğimiz sezonu çifte kupayla kapatan Şampiyon Beşiktaş, 2009-2010 sezonunda giyeceği formaları, Nevzat Demir Tesislerinde dün akşam düzenlenen defileyle basına tanıttı. Defilede, çubuklu, beyaz önü çizgili ve damalı olmak üzere siyah beyazlıların yeni sezonda giyeceği 3 ayrı forma tanıtıldı. İşte, 2009-2010 sezonunda Beşiktaşlı futbolcuların üzerinde göreceğimiz formalar...

Rijkaard'ı anlamak..

2009-07-17T04:31:00.000-07:00

Rijkaard resmi olarak takımın başındaki ilk sınavını Tobol karşısında verdi. Çoğu kişiye göre de, daha ilk maçtan sınıfta kaldı. Mevcut futbol yorumcularının geniş bir kesimi ise ne yapmaya çalıştığını anlayamamaktan yakındı. Bu konuda da haklıydılar.. Ne yaptığını anlayamamışlardı o yüzden de onlara göre Rijkaard ilk maçında fire verdi..

Ekran başında izlenen futbola bakıldığında, tamamen gençlerden oluşan kadrosuyla duran toptan gelen gol dışında doğru düzgün pozisyon bulamayan, rekip kaleye ancak 40. dakika da yaklaşabilen bir Galatasaray vardı. Adeta bir hazırlık maçı gibi.. Dün gece Central Stadium’da oynanan futbolun altında yatan durum da buydu; hazırlık..

Rijkaard aslında bu maçla iki açıdan hazırlık yapıyordu. Rakibin durumunu göz önünde bulundurarak maçın skorunu İstanbul’a bıraktığının herkes bilincindedir sanırım.

Gelelim hazırlık mevzuna.. Rijkaard’ı anlamanın yolu sanırım sözlerini dinlemekten geçiyor. Maç sonrasında yaptığı açıklamada “hazır olmamaları” nedeniyle Baros ile Arda'yı 90 dakika oynatmanın risk olacağını düşündüğü için bu şekilde bir 11 çıkardığını dile getirdi.. Elemeler, daha transferlerin devam ettiği ve takımın hazırlık takviminde daha çok başlarda olduğu bir zamanda oynandı. Evet Galatasaray, Tobol karşısında ezici üstünlük sağlayacak bir kadroya sahip fakat henüz hazır olmadıkları bir dönemde onları sahaya sürmenin yaratacağı tehlike dün alınan skordan daha önemli.

Galatasaray dün as kadrosuyla çıkıp tatsız bir futbolla galibiyete ulaşmış olsaydı, gerek teknik adam gerekse futbolcular için yapılan eleştiriler takımın gelişimini engelleyecek şiddette olacaktı. Bunun bilincinde olan Rijkaard ise aslarını şimdilik elinde saklamayı seçerek, hazırlık tadında bir kadroyla formalite maçına çıkmayı seçti. Bu tercihi ise takımda bazı dengeleri sağlamasının önünü açtı..

Hollandalı teknik adamın bu seçimi dün gece renksiz bir maç izlememize sebep olmuş olabilir. Fakat takım içindeki dengeleri sağlaması açısından önemli bir adımdı.. As oyuncuların her maçta öne sürülmeleri zamanla oyuncu egolarının takım çıkarlarının önüne geçmesine sebep olduğu ortada. Bunun en yakın örneği olarak Lincoln olayı var.. Böyle bir sıkıntının bir kez daha yaşanmaması için Rijkaard oyuncularına yaklaşımlarında daha temkinli davranıyor. Seçtiği kadroyla, gerektiğinde yıldızların kenarda bekleyebileceğini gösterirken diğer taraftan da alt yapıdan yetişip kadroya girme telaşında olan oyunculara güven aşılayarak ayaklarının daha sağlam basmasını sağlamış oldu. Her ne kadar, spor yorumcuları Rijkaard’ın acil bir Türk futbolu rehberine ihtiyacı olduklarını iddia etseler de, o aslında her şeyin farkında.. Dün gece sahaya sürdüğü kadro ile hem kendini hem de takımını sert eleştirilerden korumayı bildi..

Galibiyet gelmese de, skor Galatasaray’ın lehine ve takım zaten bu maçın telafisini alabilecek güçte.. Geçen sene çok başarılı bir kadronun yanlış teknik adamların elinde heba olmasından sonra, gerek yaptığı yerinde müdahaleler gerekse oyuncular arasında kurduğu denge ile Galatasaray sonunda doğru adamı buldu diyebiliriz..

Bir Kere De Şaşırt Bizi be Başkan !!!

2009-07-16T05:35:00.000-07:00

Adını yazdığımızda, ceza sahasının solundan ayak dışıyla attığı muhteşem golleriyle karşılaştığımız, hem fiziki özellikleri, hem top sürüşü, hem de çalımlarıyla tam BEŞİKTAŞLIK diyebildiğimiz, ancak tüm taraftarların transferi imkansız olarak gördüğü bir isim şu sıralar gündemde Beşiktaş'ta. Avrupa'nın Brezilyalıları olarak tanınan Portkez'in, aktif futbol hayatını sürdüren en büyük oyuncularından biri, Ricardo Quaresma... Önünde Cristiano Ronaldo gibi bir futbol sanatçısı olmasa belki de 2000'li yıllara damga vurması muhtemel tek isim Quaresma... Sporting Lisbon'dan, Barça'ya, Porto'dan, İnter'e ve hatta kiralık olarak Chelsea'ye uzanan bir kariyer onunki. Ancak bu kadar takım içinde başarının olduğu takımlar yalnızca kendini gösterdiği Sporting ve 2.doğuşu Porto... Avrupa'nın devlerinde bir türlü dikiş tutturamasa da henüz 26 yaşında olan Süper Portekizli 3.doğuşunu neden gerçekleştirmesin ? Henüz hayal düzeyinde olan bu transfer düşüncesi çok uzakta görünse dahi, çubuklu siyah beyaz formayla, elinde terini sileceği bandıyla, İlhan Mansız tarzında arkaya düşmüş saçlarıyla, tüm İnönü'ye QUARESMA 10 formasını giydirecek bir yıldız neden Beşiktaş'ın olmasın ? Umut ediyorum ki taraftar olarak sorduğumuz bu sorular, BÜYÜK (!) başkanımız tarafından görülür ve artık 1.Sınıf bir oyuncu İnönü'de rakip olarak değil, bizden biri olarak oynar... Aç kulaklarını Başkan...BU TARAFTAR QUARESMA'yı istiyor...

Futbolu bekleyen tehlike..

2009-07-08T15:41:00.001-07:00

Liglerin açılış tarihi yaklaşırken, bütün takımlarda –sezonun en iyisi- olmak adına hummalı bir çalışma var. Fakat Perez’in transferleri ve bunların doğurduğu tartışmalar 2010 sezonunun tüm hazırlıklarını gölgede bıraktı bile..Yapılan bu mega transferler şüphesiz ki Real Madrid taraftarının keyfine keyif katıyor. Barcelona’nın gölgesinde tek bir kupa dahi alamadan geçen sezonun ardından bu değişim adeta Real Madrid’in yeniden doğuşu gibi.. Fakat bununla beraber, futbol sektörünü ciddi bir düşüşe sürüklediği de su götürmez bir gerçek. Bu tehlikenin gelişini ilk tahmin eden Arsene Wenger olmuştu. 1990’ların sonlarına doğru gerek transfer gerekse oyunculara ödenen ücretlerdeki yükselişin sonunda İngiliz futbolunun duvara toslayacağını söylediğinde herkesin tepkisini çekmişti. Fakat 2000’lerin ortalarında İngiliz futbolunda ciddi bir çöküş başladı. Yaklaşık olarak 1.8 milyar poundluk geliriyle dünyanın en pahalı ligi olan Premier lig son üç- dört yıldır ciddi anlamda bir oyuncu krizi yaşıyor. 2000’lere girerken yüksek transfer ücretleriyle alınan futbolcularla, yıldızlar sahnesine dönen İngiltere’ de ilk on bir de forma giyenlerin yalnızca yüzde 40’ı alt yapılardan yetişen İngilizlerden oluşuyor. Eğer durum böyle giderse İngiltere önümüzdeki 10 yıl içinde bırakın büyük turnuvalara katılmayı, bir milli takım oluşturmakta dahi zorlanmaya başlayacak.

Ada’nın bu hale gelmesinin temelinde yatan sebep ise, para.. Para futbolun en hassas noktasında yer alıyor. Bir kulübü efsane yapan da, derin bir çöküşe iten de aynı faktör. Aslında tehlikenin temelini oluşturan şey paranın da ötesinde onun kullanım şekli. Ligin ve takımların üst seviyeye ulaşması için paranın gereksinimi tartışılmaz bir konu. Fakat iş bir transfer çılgınlığına dönüştüğünde, hem kulüpler hem de futbol sektörü için tehlike çanları çalmaya başladı. İşin böyle bir boyuta sıçramasında da takım yönetimlerinin geçmişten çok farklı olması etkili elbette. Eskiden çocukluğu tribünlerde geçen, bir zamanlar taraftarı olduğu takımın bir gün sahibi olan başkanlar, yani taraftar başkanlar vardı. Onlar artık yok ve koltuklarını kar-zarar içgüdüsüyle hareket eden işadamı- başkanlara bıraktıkları günden beri futbol ruh kaybediyor. Kulüplerin tarihi ve geleceğinden öte, şimdinin getirisiyle ilgilenen “sahipler” alt yapı konusuyla boğuşup kaybedecekleri zamanı parayla; yedi- sekiz yıllığına kazanmayı tercih ediyorlar. Bu tercih ise alt yapılara ayrılan zaman ve bütçenin git gide küçülmesine sebep oluyor..Real Madrid’in de içinde bulunduğu durum , her ne kadar taraftar bir başkana sahip olsalar da, İngiliz futbolunun durumundan farklı değil. Astronomik ücretler ödediği yıldızlarıyla – en azından bir iki yıllığına- Barcelona’ nın hızını kesmek istiyor. Gerek patlattıkları transfer bombaları gerekse şaşalı imza törenleriyle Barça’yı gölgede bırakarak dream team’i yaratmış gibi görünüyorlar. Fakat sezon içerisinde işler değişecektir.. Tıpkı 1995 Şampiyonlar Ligi finalinde, yıldızlar topluluğu Milan’ın 23 yaş ortalamasına sahip Ajax karşısında boyun eğmesi gibi.. Bu zaferle birlikte, “Ajax modeli” olarak literatüre giren bu altyapıya dayalı sistem, ilerleyen yıllarda Fransa’nın ve İspanya’nın futbolda zirveye ulaşmasını sağladı. 2009’a gelindiğinde ise ismi Barcelona’nın oynadığı “uzay futbolu”na dönüşse de sistemin temeli hep aynı kaldı; genç yeteneklerin keşfi ve doğru yönlendirilmeleriyle oluşturulan dinamik takımlar.. Elbette yıldızlardan oluşan bir kadronun sunduğu futbol şöleninin tadı tartışılmaz.. Fakat transfer çılgınlığının bu noktalara gelmesi, bundan on yıl sonra Ronaldo’nun yahut Kaka’nın yerini alacak yıldızların bulunamamasına sebep olacak.. Bu da futbolun çöküşünü hazırlayacak..

KAPTAN DELGADO

2009-07-03T14:19:00.000-07:00

Beşiktaş’ın kaptanı Matias Delgado. Beşiktaş’a imza attığında Basel Kulübü Başkanı’nın “oğlumu benden ayırdınız” diyerek arkasından gözyaşları döktüğü Delgado. 5 Milyon Euro gibi Türkiye şartları için yüksek bir bonservis bedeli ile uzun uğraşlar sonucu transfer edilen Delgado.
Geriye dönüp baktığımızda geçen 3 sezonda Delgado’nun Beşiktaş’a iki Zürih maçı dışında verdiği pek bir şey olmadığını görüyoruz. Daima sakatlıklarla boğuşan, bir türlü bekleneni veremeyerek sorunlu oyuncu profili çizen Delgado. Tangocu buna rağmen taraftarın gönlünde taht kuran isimlerden olmayı başardı. Elbette bunda Arjantinli oluşunun, ortalamanın üstünde yakışıklı oluşunun :) ve takımdaki top tekniği yüksek ender oyunculardan biri olmasının etkisi de büyüktü.
Problemsiz özel hayatı ve mütevazi kişiliği ile camianın sevgisini kazanan Delgado üç farklı hocayla çalışmasına rağmen hiçbiriyle gerçek kimliğini yakalayamadı. Basel’den tanıdığımız Delgado çok daha hareketli, skora etki eden, UEFA Kupasında gol kralı olmuş ve yıldız kavramını tam anlamıyla karşılayan bir oyuncuydu. Elbette kimse ondan bir Messi, bir Riquelme olmasını beklemiyordu. Fakat Basel’deki performansının %50’sini bile göstermesi ilerisi için umut verici olabilirdi.
Taktik, teknik, oyun yapısı gibi kavramlar bir yana, kendisini takım kaptanlığına getirip ücretini ikiye katlayarak ona olan güvenini gösteren Beşiktaş Kulübü’ne karşı acaba Delgado’da üzerine düşeni yapmış mıydı? Düzenlediği basın toplantısındaki pişkin hal ve tavırları aslında bunun cevabını veriyor bizlere. Sözleşmesine saygı gösterilmesini isteyen Delgado acaba formasını giydiği camiaya karşı en azından futbol anlamında saygı göstermiş miydi, yoksa gemisini çoktan terk mi etmişti? Takdir futbolseverlerin…

İtalyanlarla ne kadar benziyoruz ?

2009-06-27T01:09:00.000-07:00

Her Türk vatandaşının dilindedir, "İtalyanlar aynı bizim gibi..Hiçbir farkımız yok :)" sözleri. Evet birçok konuda benziyoruz doğru, sokaklara atılan çöpler, yolda tüküren insanlar ve bol küfürlü konuşmalar...Ancak, iş futbola geldi mi durum biraz değişiyor. Klişeleşmiş, İtalyan-Türk futbolu kıyaslamasından bahsetmiyorum, daha iyi defans yapıyor olabilirler, kulüpleri daha köklü olabilir ancak bu ateşli ve çekişmeli ortamda sanki bir üstünlükleri de töleranslı oluşları...Aziz Yıldırım'ın Adnan Polat'la yaptığı konuşmayı hatırlatmak isterim, her istediği oyuncağı aldıran küçük çocuk edasında önüne çıkan takımlara para teklif eden Aziz Yıldırım, geçtiğimiz günlerde son derece mütevazı!!! bir tavırla, " Arda için 15 ya da 20 milyon Euro veririm!!!" gibi bir teklifle gitti Polat Başkan'a. Ardından konuyla ilgili cevap Haldun Üstünel'den geldi..."Arda, Galatasaray ruhudur, bu ruh kesinlikle SATILMAZ!!" ... Arda çok büyük bir futbolcudur sonuna kadar katılıyorum, ancak takım RUH'u denilen şey, tek bir oyuncuya bağlanabilir mi ?
Diyeceksiniz ki, İtalya'daki tölerans ortamıyla Arda arasında ne ilişki var...Flippo İnzaghi, Hernan Crespo, Seedorf, Nesta, İbrahimoviç ve şu anda hatırlayamadığım onlarca futbolcu, takımlarının ruhu değillermiydi de ezeli rakiplerine transfer oldular rekor ücretlerle ??? Bu sorunun cevabıdır işte Arda'nın takım değiştirme özgürlüğüne sahip olması için yeterli olan.. Bir Beşiktaşlı olarak Arda'yı kesinlikle Fenerbahçe'de görmek istemem, bahsettiğim sadece özgürlük!!! Çünkü takım içinde kaptanlığa dahi layık görülmeyen bir oyuncu, koca camianın RUHu olamaz!! Ruh dediğimiz, Maldini'dir, Puyol'dur, Gerard'dır, Raul'dur...Bu isimlerin ardından Arda neden Galatasaray gibi köklü bir kulübün ruhu olamaz sanırım açıklamama gerek kalmadı... Toparlayacak olursak,sadece yetenekli olduğu için tüm takımın kimliğini barındıramayacak bir oyuncu, hak ettiği ücreti bulduğu takdirde başka bir kulübe gidebilmelidir... Bu kulüp Fenerbahçe dahi olsa... :) ancak bu noktada önemli olan camia ve taraftar töleranslarıdır..İnzaghi, Hernan Crespo, Seedorf, Nesta ve İbrahimoviç transferlerini hatırlatarak şimdi soruyorum... Futbol yapısıyla ilgili İtalyanlara ne kadar benziyoruz ???

Aziz Yıldırım'ı Anlamak

2009-06-25T19:12:00.000-07:00

Geçtiğimiz sezonun başında Fenerbahçe Kulübü Başkanı Aziz Yıldırım’ın gündeme getirdiği bir konu vardı. Yabancı oyuncu kontenjanı… Yıldırım, ısrarla yabancı oyuncu sınırlandırmasının kaldırılmasını, en azından sayının artırılmasını istiyordu. Bu isteğe o dönem diğer 17 kulübün hemen hepsi karşı çıkarak böyle bir uygulamanın Türk futboluna darbe indireceğini savunuyordu. Acaba tek korkuları gerçekten Türk futbolunun göreceği zarar mıydı?
Yıldırım’ın ısrarla vurgulamaya çalıştığı bu husus ile bugün karşı karşıyayız. Sınırlamanın kaldırılması halinde yerli futbolcular için istenen yüksek bonservis bedellerinin artık tarih olacağını ve daha kaliteli yabancı oyuncu transferi yapabileceklerini ifade etmişti. Bugün gelinen noktada haksız olmadığını görüyoruz. Anadolu kulüpleri, kalburüstü bir oyuncu için kapıyı çift haneli milyon Euro’lardan açıyor. Ronaldinho’nun geçtiğimiz sezon Barça’dan Milan’a 25 Milyon Euro’ya transfer olduğunu göz önüne getirdiğimizde bugün Mehmet Topuz için ödenen 10-12 Milyon Euro’luk bonservis bedeli durumu gözler önüne seriyor.Elbette oyuncu satışı Anadolu kulüpleri için önemli bir gelir kaynağı. Fakat dünya ekonomisinin can çekiştiği şu günlerde zaten borç batağındaki İstanbul kulüplerinden bu rakamları istemek biraz acımasızlık olmuyor mu?

Real'in Yeni Prensleri..

2009-06-23T02:20:00.000-07:00

Geçtiğimiz sezonun ara transfer dönemine damgasını vuran olay, şüphesiz ki Manchester City şeyhinin Kaka için yaptığı 150 milyonluk transfer teklifiydi. Kaka’nın içinde kalan Real Madrid sevdasını bilen herkes bu transferin gerçekleşmeyeceğini zaten adı gibi biliyordu.

Fakat bu transfer haberini gündeme taşıyan asıl mevzu da, Kaka’nın hangi formayı giyeceğinden öte, o formanın karşılığı olarak sunulan paraydı. Futbol oteritelerinin ortak fikri; bu tarz tekliflerin hassas dengelerle oynayarak futbolun gerilemesine sebep olacağı yönündeydi. Tabii bu dönem Manc’nin tek hedefi Kaka değildi. David Villa’dan, Buffon’a kadar bir çok yıldıza 100 milyon euro’yu aşan tekliflerle gök mavisi forma sunuldu. Lakin gerek Manchester City’nin son yıllardaki form grafiği gerekse takım sahibine duyulan antipati futbolun seyir zevkini -öyle ya da böyle- korumayı başardı. Sezonun kalan yarısında Kaka rossonerilerin gözünde takımı uğruna 150 milyon euroyu reddeden kahraman ilan edildi. Fakat Kaka’nın böylesine büyük bir teklifi reddetmesinin sebebi kırmızı siyahlara duyduğu bağlılıktan öte, beyaz şimşeklerle olan aşkıydı..
Futbolda dengeler bir kez daha tehdit altında, hem de bu seferki tehlike bir çok oyuncunun reddedemeyeceği güçte. Transfer sezonun açılmasıyla yaptığı transferlerle bütün dikkatleri üzerine çeken Real Madrid yepyeni bir tartışmanın başlamasına sebep oldu. Buna en net tepkiyi de Uefa başkanı Michel Platini verdi. 64 milyon euroluk Kaka transferiyle açılan perdenin, 94 milyonluk Ronaldo teklifiyle devam etmesi ve listedeki yıldız isimlerin git gide uzaması sonucunda futboldaki rekabet dengelerinin ciddi şekilde bozulacağı aşikar. Ama rekabetin asıl kızışacağı yer şüphesiz ki Real Madrid’in yıldızlar kadrosu..
Cristiano Ronaldo ile Kaka’yı aynı kadroda buluşturmak -en azından şimdilik- büyük bir başarı gibi görünse de iki oyuncunun karakterleri göz önüne alındığında Real Madrid’i tansiyonu yüksek günler bekliyor. Her ne kadar özel hayatlarında zıt karakterde olsalar da, ikisinin de yeşil sahadaki hedefi aynı; "takımın yıldızı olmak"..

Zaten Kaka ile Milan’ın yollarının ayrılmasının temelinde yatan hırs da buydu.. Geçtiğimiz sezon Milan’ın Ronaldinho transferinde verdiği “Ronaldinho çok iyi bir oyuncu ama ikimizin aynı takımda oynaması imkansız, böylesine iki yıldıza aynı anda forma giydirmek milan için negatif etki yaratır, Ronaldinho Milan için doğru oyuncu değil..’’ tepkisi Kaka’nın Milan’dan ayrılma sinyallerini vermişti.. Geçen senenin satır aralarında kalan bu açıklama aslında gelecek sezonun da nasıl geçeceğini gösterir gibi.. Kaka her ne kadar açıkça dile getirmese de, giydiği formanın altında rakip istemiyor. Karşısında ise, imalarla uğraşmadan açıkça “ben dünyanın en iyisiyim” diyen bir Cristiano Ronaldo..
Aslında Real Madrid’in Fifa tarafından “20.yüzyılın en iyi takımı” seçildiği dönemde de farklı bir kadrosu yoktu. Farklı olansa o dönemin yıldızlarının takım oyununa duydukları sadakatti. 2002’de Real Madrid’in adı bütün yıldızlarının üstündeyken, - geçtiğimiz sezondan beri- şimdi Cristiano Ronaldo’nun adı 107 yıllık bir efsanenin önüne geçmiş durumda. Transfer sezonu da sadece Ronaldo ve Kaka ikilsiyle kapanmayacak elbette.. Daha şimdiden Ribery ve İbrahimoviç’in isimleri listeye eklenmiş durumda..

Görünen o ki, Real Madrid -Perez’in dönüşüyle - 2000’li yılların başında yakaladığı Los Galácticos günlerine hızlı bir dönüş yapmaya hazırlanıyor. Fakat bu dönüşüme dünya futbolunun ne kadar hazır olduğu muamma.. Real, gerek global kriz ortamında yıldızlara ödenen astronomik ücretlere verilen tepkiler, gerekse dönemin en iyi -aynı zamanda en hırslı- iki oyuncusunu aynı kadroda buluşturmasıyla bütün dikkatleri üzerine çekmiş durumda.. Ama Madrid taraftarı bu durumdan pek şikayetçi görünmüyor, aksine Perez’in dönüşüyle özledikleri tutkuyu bulmuşlar gibi.. Tabi bu memnuniyet sezon içinde de devam edecek mi, onu da zaman gösterecek..

Transfer Piyasası üzerine...

2009-06-19T11:14:00.000-07:00

Sezonun bitmesiyle birlikte transfer iddiaları birbiri ardına sıralanmaya başladı. Görünen o ki yine hareketli bir transfer dönemi bizleri bekliyor. Şu bir gerçek ki kulüplerimiz artık büyük düşünüyor. 2000’li yılların başından itibaren özellikle dört büyükler artık sırf yabancı oyuncu almak için yabancı transferi yapmıyorlar. Ateş olmayan yerden duman tütmeyeceğini düşünürsek gündemdeki Love, Drogba, Tevez, Ronaldo, Kanoute, Deco, Poulsen, Saha gibi isimler futbolseverlere heyecan veriyor. Dört büyükler Turkcell Süper Lig’i bir şekilde domine ediyor fakat Avrupa’da özlenen başarıları elde edebilmeleri için yabancı transferinde büyük düşünmeleri artık şart. Aksi halde Avrupa’daki kötü rekorlarımızı egale etmemiz kaçınılmaz olur.

ERHAN BARMAN

Topuz Transferi...

2009-06-19T11:12:00.001-07:00

Günlerdir spor kamuoyunu meşgul eden konu şüphesiz ki Mehmet Topuz’un Beşiktaş’a mı yoksa Fenerbahçe’ye mi transfer olacağıydı? Bir yanda basına demeç üstüne demeç verip ısrarla Beşiktaşlı olduğunu söyleyen bir futbolcu, bir yanda olayı artık sıradan bir futbolcu transferi olarak görmeyip işi neredeyse kan davasına dökmüş olan iki kulüp başkanı, bir yanda da yangına körükle giden Kayserispor yönetimi.
Öncelikle Mehmet Topuz’un davranışlarının profesyonel bir futbolcuya yakışmadığı taraflı tarafsız herkesçe kabul ediliyor.Türkiye’nin iki dev kulübünü peşinden koşturan bu derece popüler ve başarılı bir sporcunun yapmaması gereken her şeyi yaptı Mehmet Topuz. Kimi konuşmaları belki günü kurtarmıştı. Bir camianın gözünde ilah olmuşken diğer bir camianın gözünde zerre kadar değeri kalmamıştı. Bugün Mehmet Topuz Fenerbahçe’ye imza attı fakat yine de değişen birşey olmadı. Sadece aktörler değişmişti…
Konuya paralel olarak çok değil bundan 6 ay öncesine gidelim. Devre arasında Yusuf transferi için Trabzonspor ile Beşiktaş karşı karşıya gelmiş, Yusuf Antalya’ya Trabzonspor kampına kadar gitmiş fakat bir anda Beşiktaş’a imza atmıştı. İşte profesyonel futbolcu kendisini burada gösteriyor. Hiçbir zaman çıkıp ne Trabzonspor ne de Beşiktaş hakkında en ufak bir olumsuz açıklaması olmadı. Beşiktaş’a imza attıktan sonra Trabzonspor hakkında söylediği tek şey “kendilerine teşekkür ediyorum” oldu. Büyük futbolcu olmak böyle birşey olsa gerek..
Gerçek olan şu ki bu olay Türk futbolunda ne ilk ne de son. Geçmiş yıllarda da benzer birtakım olayları yaşadık. Yakın geçmişe göz atarsak bir Tümer Metin olayı ile karşılaşıyoruz. Çok daha eskiye gidersek Elvir Balic’in Galatarasay forması hakkında söyledikleri dün gibi aklımızda.

ERHAN BARMAN

Sezonun ardından...

2009-06-07T16:21:00.000-07:00

Sürprizlerin bol olduğu bir sezonu geride bıraktık..

Bu sürprizlerin en büyüğü hiç kuşkusuz, sezona önemli transferlerle giren Galatasaray ve Fenerbahçe‘nin şampiyonluk yarışı dışında kalmasıydı. Fenerbahçe’deki durum aslında transfer konusunda izlenen hatalı politikaların sonucuydu. Aragones‘in takımla kimyasının bir türlü uyuşmaması Fenerbahçe‘nin sezon başından itibaren çok basit puanlar kaybetmesine sebep oldu. Çıktığı bütün derbilerden puan çıkararak ligdeki gücünü kanıtlamasına rağmen, takımın içinde bulunduğu huzursuz ortam ve sorunlar lige erken havlu atmasına sebep oldu. Ezeli rakipte ise durum biraz daha farklıydı. Ligin en tempolu futbolunu oynuyorlardı. Bir sezon öncesinde bekleneni vermediği için taraftarın küstüğü Lincoln, Alman hoca Skibbe’nin yönetiminde beklenenin çok üstünde bir performans sergilemeye başlamıştı. Arda, Lincoln, Kewell ve Baros dörtlüsü ile muhteşem bir hücum hattı kurmuştu.. Fakat üst üste gelen sakatlıkların yaşattığı kadro sıkıntılarına, Avrupa maçlarındaki kötü gidişatın eklenmesi oluşturulan bu yapının yerle bir olmasına sebep oldu. Burada da en büyük sorun yönetimin, takıma gereğinden fazla müdahale etmesiydi. Bir önceki sezon da benzer karar alarak şampiyonluğu kendine mal eden yönetim bir kez daha kahraman olmayı denedi. Fakat bu sefer işler istedikleri gibi gitmedi. İki ezeli rakibin ligden erken çekilmeleri, Ersun Yanal ile yenilenen Trabzonspor’a da yıllar sonra bir kez daha şampiyonluk yolunu açtı. Fakat gerek yönetimin gerekse taraftarın yenilenen bir takıma gerekli sabrı gösterememesi, camiada büyük bir travmaya neden oldu ve Yanal’ın bileti yanlış bir kararla kesildi. Halbuki Yanal’la devam edilse son haftaya kadar şampiyonluğu matematiksel olarak kovalayan Trabzonspor belki de ipi göğüsleyen taraf olacaktı.

Bu üç takımın oyuncularından öte, yönetimlerinin yaptıkları hatalar, şampiyonluk yarışının da sürpriz bir şekilde Sivasspor ile Beşiktaş arasında geçmesine sebep oldu. Türkiye’nin belki de en iyi kadrolarına sahip iki takım olan Galatasaray ve Fenerbahçe’nin durumları göz önüne alındığında, Sivasspor’un ve Beşiktaş’ın kadrolarını kıyaslamaya gerek yok. Zaten aralarındaki en önemli fark da kadroları değil, teknik adamlarının takımı motive etmek adına verdikleri demeçlerdi. Bülent Uygun’un futboldan uzaklaşıp, bazı yerlere gerekli gereksiz mesajlar vermek adına yaptığı açıklamalar, takımın ümidini güçlendirmek yerine – özellikle de son 5-6 haftalık periyotta- işleri daha da zorlaştırdı. Her ne kadar şampiyonluk yarışı son ana kadar sürmüş gibi görünse de, herkes Beşiktaş‘ın şampiyonluğunu 33. haftada ilan ettiğini biliyordu. Bunda da en büyük pay hiç kuşkusuz Mustafa Denizli’nin takım üzerindeki etkisiydi. Denizli takımın başına geçtiği ilk günden itibaren hep ileriyi göstererek umudu aşıladı oyuncularına.. Zaten sezon öncesi takımdan uzaklaştırılan ancak daha sonra Denizli’nin göreve başlamasıyla tekrardan arkadaşlarının yanına dönen İbrahim Toraman’da hocalarının takım üzerindeki etkisini şöyle özetliyor: "Mustafa Denizli takıma geldiği ilk günden bu yana, iki kupayı da alacağımızı en kötü günümüzde dahi söylüyordu. Söylemlerinden hiçbir zaman vazgeçmedi. Bunu bir şekilde kafamıza işledi. Biz de bu sene çok fazla istedik ve sonunda başardık"

Hayal kırıklıkları ve sürprizleriyle sezon son erdi ve bütün takımlar artılarını-eksilerini görme adına hummalı bir çalışmaya girişti. Bu çalışmaların da ilk adımı Galatasaray’dan geldi. Rjikaard’ın gelişi sadece Türkiye‘de değil bütün dünyada geniş yankı uyandırdı. Bu transfer Türk futbolu için iki güzel olaya gebe aslında. Hiç kuşkusuz Rijkaard gibi bir ismin Türkiye’ye gelmesi beraberinde bazı önemli yıldızların 30 yaşını geçmeden önce ülkemize transferinin yolunu açabilir. Ayrıca bu gelişme sağlanırsa ligin kalitesi yukarılara tırmanır..

Kördüğüm...

Bu yönden bakıldığında belki de ligden daha çekişmeli bir transfer sezonu bizleri bekliyor..Bunun sinyalleri de geçtiğimiz hafta verilmeye başlandı. Mehmet Topuz transferinde yaşanan belirsizlik ve yapılan açıklamalar gündemin zirvesine yerleşti. Yaratılan bu kaosu da doğuran Kayserispor yönetiminin oyuncusuyla yaşadığı iletişimsizlikti elbette. Fakat bu gerilimi asıl tırmandıran, transfer sonrası yapılan profesyonellik dışı açıklamalardı. Menajerin bu noktada yapması gereken oyuncuyu korumak olmalıydı. Ancak üzerinde formayla kameraların önüne geçirip konuşturması daha sezon başlamadan gerilimi hat safhaya ulaştırdı. Şu anda Mehmet Topuz‘un hangi takımda oynayacağı tam bir muamma. Ancak adresi bundan sonra neresi olursa olsun, bu gerilim bütün bir sezon boyu iki takımın üzerinde fazlasıyla hissedilecektir..

Ve bir devrin ardından..

2009-05-25T06:33:00.001-07:00

Aslında hafta sonu -en azından benim için- derbiden çok daha önemli bir futbol olayı yaşandı.. Milano’dan bir efsane geçti..

Çeyrek asırdır giydiği formasıyla, Paolo Maldini -resmi lig maçı olarak- son kez , San Siro’ya çıktı ve 90 dakikanın sonunda mabedine veda etti.. Çok az futbolcunun yaşayabileceği bir gururla, yanında bundan 8-9 yıl sonra 3 numarayı teslim edeceği oğluyla 85.000 Milan taraftarının önünde zafer turunu attı.. Belki kaybedilen bir maçla veda etmenin burukluğunu taşısa da; 41 yaşına kadar Milan gibi bir Avrupa devinin formasını hakkıyla giymenin eşsiz kıvancıyla başı dik tamamladı turunu..

Haftaya serie-a ‘da son maçına Fiorentina deplasmanında çıkacak ve Milan‘da bir dönem kapanacak.. Aslında hakkında anlatılacak çok şey olmasına karşın, sözlerimi jubilesine saklıyorum, tıpkı O’nun vedasını sakladığı gibi..

Yüzde 51 Beşiktaş

2009-05-25T03:57:00.000-07:00

Beşiktaş, sezon başından beri süre gelen “ ilk altı takımı yenememe” zincirini Galatasaray derbisiyle kırmış oldu. Tabi bunu salt bir Beşiktaş başarısı olarak görmek ne kadar doğru olur, orası muamma..

Geçtiğimiz hafta oynanan kupa maçının ardından yaptığım “ bu maçı Denizli kazanmadı, Aragones kaybetti.” Yorumunu bu kez Galatasaray için uyarlayacağım. Sanırım maçı izleyen herkes de benimle hem fikirdir.

Derbi öncesi genel kanı, “ bu sefer favori kazanacak.” yönündeydi.. Evet, sonuç olarak kimse tahmininde yanılmadı ve beklendiği gibi derbinin galibi ev sahibi oldu. Fakat, herkesi şaşırtan Galatasaray’ ın sergilediği futbol oldu. Sanırım Galatasaray bu sezonun en iyi performanslarından birini sergiledi, eminim ki bir çok Galatasaray taraftarının aklından “ bir sezon nerdeydiniz” sorusu geçmiştir.. Bir ara maç 2 hafta önce oynanan Beşiktaş - Fenerbahçe karşılaşmasının kopyası görüntüsündeydi. topla daha çok oynayan, pozisyonlara giren yine konuk takımdı.. Hatta Milan Baros girdiği pozisyonlarda Guiza gibi Rüştü’nün üzerinden aşırtmayı denese Galatasaray güle oynaya kazanacaktı. Duran topta adam paylaşımı konusundaki yanlışlara ek olarak, ikinci golde yine bireysel bir hatadan dolayı yaşanan talihsizlik eklenince iyi oynadığı bir oyunu kaybetti Galatasaray.

Bülent Korkmaz göreve geldikten sonra, gol yollarında yaşanan kısırlıktan muzdarip olan Galatasaray belki de bu süreçteki en ofansif oyununu ortaya koydu. Fakat kaçan gol fırsatlarının üstüne bir de sakatlıklardan dolayı gerçekleşen zorunlu rotasyonların eklenmesi takımı üç puandan etti. Mehmet Topal’ın kendi mevkisindeki başarısı bilinen bir gerçek fakat sahanın farklı alanlarına duyduğu yabancılık ve bunun getirdiği acemilik takımı olumsuz yönde etkiliyor. Tabi mecburiyet yüzünden kimse kimseyi eleştiremez, bu noktada da gerek Bülent Korkmaz kadroyu kullanış biçimiyle, gerekse Mehmet Topal saha içindeki çabasıyla ellerinden geleni yaptılar.

Şampiyonluk yolunda en önemli maç olan bu derbi de Beşiktaş ‘ın futbolu hakkında çok şey söyleyebileceğimi sanıyordum fakat şampiyonluk stresine iyice giren Beşiktaş İnönü ‘de adeta sahadan silindi.. Beşiktaş artık yolun sonuna gelmesine karşın halen stres altında oynama konusunda bekleneni veremiyor. Bunda en önemli sebeplerden biri de uzun süredir şampiyon olamamanın verdiği sıkıntı. Hedefe bu kadar yaklaşmış olmanın yarattığı heyecan, siyah beyazlı futbolcuları profesyonel ruhtan uzaklaştırıp, sahada hiç beklenmedik derecede acemice hatalar yapmalarına sebep oluyor.. Bu durumda, her ne kadar son haftaya girildiğinde en büyük avantaja sahip takım Beşiktaş gibi görünse de hala lig bitmiş değil. Son hafta şampiyonu stresin ve şansın belirleyeceği göz önüne alındığında, Denizli’nin de söylediği gibi; yüzde 51 Beşiktaş..

Sonun başlangıcı

2009-05-13T16:15:00.000-07:00

Sezon başında yapılan iddialı transferler ve harcanan paralarla, taraftarın karşısına çok şeyler beklediği bir takım olarak çıkmıştı Fenerbahçe.. Geçtiğimiz yıl, takımın Avrupa‘da geldiği nokta ve ligde kıl payı kaçırdığı şampiyonluk göz önüne alındığında taraftarın bu beklentisi de doğaldı..

Bütün umutlar iki ismin omuzlarındaydı; son Avrupa Şampiyonası’nda kupayı kaldıran Aragones ve la liga’yı gol kralı olarak kapatan Daniel Guiza.. Koskoca camia adeta iki kişiye indirgendi. İnsanlara verilen izlenim genel olarak “Guiza golleri atacak, Aragones takımı şampiyon yapacak” şeklindeydi.. Bu durumun oluşmasında temel sorumlu medyada yer alan yorumlar gibi gösterilmeye çalışılsa da, olay biraz incelendiğinde arkadaki yönetim desteği açıkça görülebilir.. Adeta kişisel inatlar uğruna gönderilen Aurelio’nun yerine uzunca bir süre Senna’nın ismi anıldıktan sonra, 34 yaşındaki Josico’nun getirilmesi bu sezonun nasıl geçeceğine dair sinyalleri vermeye başlamıştı zaten.. Senna’nın ardından, yönetimin vaat ettiği ve taraftarın beklediği transfer dosyalarının da bir bir kapanması bütün umutların bu iki isme bağlanmasına sebep oldu..

Sezon öncesi yönetimin yaptığı hatalara, elindeki kadrosuna rağmen İspanyol milli takımındaki oyun stilini oturtmaya çalışan Aragones’in yanlışları eklenince 2008- 2009 sezonu Fenerbahçe taraftarı için büyük bir hayal kırıklığı oldu. İlk önce bir önceki sezon kapılarını çeyrek finale kadar zorladığı Avrupa defteri kapandı.. Artık bütün hesaplar Türkiye’de alınacak kupalar üzerine yapılırken lige de – çok erken bir şekilde- havlu atılması, sarı-lacivertli taraftarları takıma küstürdü.. Fenerbahçe taraftarına bir özür borçluydu ve o özür 26 yıllık hasretle beklenen Türkiye kupası’nı müzeye götürmek olacaktı.. Maç öncesinde, Fenerbahçe’nin durumu ve ligde Beşiktaş‘a karşı sağladığı üstünlük dikkate alındığında, Aziz Yıldırım’ın dahi belirttiği gibi kupanın kanaryaya gitmesi kesin gibiydi..

Aslında Aragones’in final maçında bambaşka bir kadro yaratma çabasına rağmen maça iyi başlayan taraf da Fenerbahçe‘ydi.. Kupa maçları boyunca, kalenin Volkan Babacan‘a bırakılmasına kimsenin bir itirazı olduğunu sanmıyorum. Fakat bu konudaki ısrarı final maçına taşımak, gereksiz macera arayışından başka bir şey değildi.. Kadro seçimindeki bu hatayı, Gökhan Gönül’den stoper yaratma çabası izledi.. Lig mücadelesinde her ne kadar başarılı bir performans ortaya koysa da, Gökhan Gönül ancak zorunlu durumlarda bir alternatif olabilir.. Ama elinde Önder ve Yasin olmasına rağmen, Yasin’in İzmir ’e dahi getirilmeyip bu mevkiinin Gökhan Gönül’e bırakması daha maça başlamadan Fenerbahçe için işleri zora soktu.. Aragones yanlış bir kadro kurmakla da kalmadı elbette, adeta Beşiktaş’a ikramda da bulundu.. Ligde yaptığı hatayı tekrar etti, sanki kopyası gibiydi. Her ne kadar kötü oynasa da Uğur Boral’ın yerine girecek oyuncu Semih değil, hele de saha da Alex, Guiza ve Deivid varken.. Bir de bunun üstüne orta sahanın bütün pas trafiğinde rolü olan ve rakibe basan Emre Belözoğlu’nu oyundan çıkararak Denizli’nin ekmeğine yağ sürdü.. Bu dakikadan itibaren, Holosko ve Tello’nun etkinliği daha da arttı doğal olarak ve ileri uçta oynayan Bobo istediği topları almaya başladı..

Ligde her iki maçı da kaybeden Beşiktaş, bu kez sahaya rolleri değişmiş olmanın rahatlığı ile çıktı, çünkü bu kez mutlak galibiyete ihtiyacı olan taraf Fenerbahçe‘ydi.. Beşiktaş bunun rahatlığıyla, istediği oyunu sahaya koydu.. Artık klasikleşen, ilk yarı rakibini tartıp, ikinci yarı bulduğu açıklardan sonuca gitmeyi seçen bir Beşiktaş vardı sahada.. Bu sefer farklı olarak, Aragones tarafından sunulan boşluklar, Beşiktaş‘a kupayı getirdi.. Anlayacağınız kupayı Mustafa Denizli kazanmadı, Aragones kaybetti..

Bu maç yıllardır beklenen kupayı getirmese de, taraftarın sezon başından beri beklediği kararın çıkmasına ön ayak olacak büyük ihtimalle.. Zico’yu şampiyonluğu kaybettiği için gönderen yönetim, bir sezon içerisinde alınan bu kadar başarısız sonuca, yapılan bütün yatırımların çöpe gitmesine daha fazla göz yummayacak ve Aragones’le yollarını ayıracak.. Böylece –Guiza ile beraber- takımın tek umudu olarak gösterilen adam, başarısız geçen sezonun tek sorumlusu olarak gönderilecek.. Fakat bu şekilde, tek kişilik hedefler göstermekteki asıl amaç yönetimdeki aksaklıkları gizlemek.. Bu durum sadece Fenerbahçe için değil, bütün takımlar için geçerli.. Takımlar yenilenip, genç oyuncularla dinamizm kazandırılmadığı sürece, kulüpler gerilemeye devam edecekler

Fernandez Iglesias ve Borja...

2009-05-09T03:43:00.000-07:00

Fernandez Iglesias ve Borja.. 2009 U-17 Euro Championship turnuvasında İspanya'nın parlayan yıldızları. Orta sahada günümüz futbolunun özelliklerini birebir taşıyan Fernandez Iglesias için geleceğin Xavi ve Iniesta'sı denilebilir. Kızıl kıvırcık saçları ve ortalamanın üstünde boyuyla bir İspanyol'dan çok Norveçli gibi dursa da, ayağına topun yapıştığını gördüğümüzde tüm şüpheleriniz ortadan kalkıyor. Gelelim Borja'ya yürüyüşünden, topa yükselişine kadar Fernando Torres'i andıran İspanya U-17'nin 9 numarası, yeni bir El Nino olarak etkisini göstermeye başlamış gibi. Bu gençler hakkında fazla bilgi sahibi olabilmek şu anda pek mümkün değil,ancak 2-3 yıl içinde isimlerini hepimize ezberleteceklerinden de hiç kuşku duymuyorum. Merak edenlere kısa bir not, U-17 Euro Championship'i Eurosporttan takip edebilirsiniz.

Ölmeden mezara koydunuz bizi !!!

2009-05-05T04:55:00.000-07:00

Düşünün 2009 yılında hiç yenilmemiş bir takımın taraftarısınız.Bu takım başarıya ve şampiyonluğa aç.Ama bu sefer durum farklı gibi gözüküyor kötü oynasa da maç kazanmayı biliyor.Doludizgin şampiyonluğa koşuyor.E halilye sizi de bir heyecan sarmış.Kafanızda derbiye gitme planları yapıyorsunuz (bütün imkanları zorlayıp).Rakibinizde tarihinin en kötü dönemlerinden birini yaşıyor,ligde bir amacı yok.Yaşanan olaylar sonucu as oyuncularının çoğu yok.Bu durumda iştahınızı kabartıyor.
Bu duygularla hazırlandım bende derbiye her Beşiktaş taraftarı gibi.Bilet bulabilmek için sabah ayazında 5 saat sıra bekledik.Maçın heyecanı içimizi ısttığı için çok dokunmadı soğuk bize.Stada maçtan 4 saat öncesinden girdik ki bu güzel anları en güzel yerden izleyebilelim diye.Gerçekten büyülü bir atmosfer vardı.Skora bakmadan belki etkimiz olur diye gırtlağımızı parçalarcasına bağırdık.ama olmadı,bizim duydumuğuz heyecanın yarısına bile sahip değildi futbolcular.İnanmamışlardı bizim kadar.24 yıllık hayatımın en büyük hayalkırıklığını yaşadım o gece.
Maç geride kaldı ama ben Mustafa Hoca’nın söylediği gibi bu travmayı atlatamayacağım. Şampiyon olamazsak teknik direktörlüğü bırakırım demiş.Lütfen şampiyon olmayalım.Haketmiyoruz çünkü.Ligin ilk 6 sırasındaki takımları yenememiş,derbi kazanamamış,altın tepsine sunulan liderlik fırsatlarını her seferinde elinin tersiyle itmiş bir Beşiktaş şampiyon olmuş neyime (!) Lucescu dönemindeki gibi tuttuğunu koparan,hırslı bir takım istiyorum ben.Gerçekleşene kadar da şampiyonluğa hasret kalmaya razıyım.
SERCAN KARAKAPLAN

Bir İnönü klasiği

2009-05-03T16:14:00.000-07:00

Mustafa Denizli geleneği bozmadı ve Beşiktaş’ın ilk altı sıradaki takımı yenememe zinciri bu derbide de kırılmadı..

Geçtiğimiz haftalarda yaşanan puan kayıpları, kadrosundaki cezalı ve sakat oyuncuların sayısıyla, her yönüyle eksik Fenerbahçe’nin karşısına derbinin favorisi olarak çıktılar. Fakat sahadaki futbol beklenenin tam tersiydi.. Son maçlarda lige havlu atıp tamamen kupaya yoğunlaşan Fenerbahçe, bu maçta sezonun en iyi performansını sergiledi ve doksan dakikanın sonunda gülen taraf oldu.

Aslında derbinin bu şekilde sonuçlanacağının sinyallerini Beşiktaş son maçlarında vermişti.. Maçtan önce yapılan değerlendirmelerde her şey Beşiktaş ‘ın lehine görünüyordu.. Alex ve Lugano gibi maçın kaderini değiştirecek oyuncularından yoksun Fenerbahçe ‘yi, yenildiğinde dahi takımını ayakta alkışlayan seyircisinin önüne ağırlayacaktı ve en önemlisi, şampiyonluk yarışındaki en güçlü rakibi Sivasspor Gaziantep maçında üç puan bırakmıştı..

Fakat bütün bu avantajlar söz konusu takım Beşiktaş olduğunda dezavantaja dönüşüyor. Zira Beşiktaş ‘ın en büyük sorunlarından birisi stres altındayken maç çıkaramaması. Tamamen şampiyonluk fikrine odaklanan oyuncuların skora ulaşma konusundaki telaşı; takımın sahada kontrollü bir oyun oynamasına engel oluyor. Buna bir de Denizli’nin takıma bir türlü oturmayan 4-3-3 konusundaki ısrarı eklenince, kısa ve kontrollü paslarla yarı sahasından çıkan her takım Beşiktaş ’ı alt edebiliyor. Tıpkı dün gece Fenerbahçe ’nin yaptığı gibi..

Maça bakıldığında -özellikle de ilk yarı- bir türlü organize olamayıp kaleye gidemeyen Beşiktaş ’ın karşısındaki hızıyla, şampiyonluk kovalayan takım Fenerbahçe gibiydi. İkinci yarıda ise baktılar Beşiktaş bir şey yapamayacak, bari biz bir dinamit koyalım oyuna heyecan gelsin diye düşünmüş olacaklar ki, Deivid ile Emre arasında yaşanan gereksiz tartışma oyunun dengesinin değişmesine sebep oldu.. Aragones çoğu kişiye göre hata yaparak sahanın en iyilerinden olan Emre’yi oyundan aldı. Fakat burada dikkatlerden kaçan iki önemli nokta var. Birincisi, zaten şampiyonluk iddiası taşımayan bir takımda otoriteyi de kaybetmek için böyle bir müdahalede bulunması kaçınılmazdı. Asıl önemli nokta ise, otoritesini kurarken kenara aldığı oyuncuyu da takıma küstürmeme çabasıydı.. Her ne kadar oyuncularla kimyası tutmasa da, sahada iyi işler yapan oyuncuyu sonuna kadar kullanması gerektiğinin bilincinde olması Aragones’in en büyük artısı.. Hele ki Galatasaray’da Bülent Korkmaz’ın Lincoln’e olan davranışlarını gördükten sonra..

Bu maç öncesine kadar kime sorsanız Fenerbahçe’nin defansının göbeği için Lugano, Edu, Yasin, Önder, Deniz ve Can Arat isimlerini sayar, kimsenin aklına sağ kanadın başarılı ismi Gökhan Gönül gelmezdi..

Fatih Terim bu maçı keyifle izlemiştir herhalde.. Çünkü milli takım için yeni bir stoper doğmak üzere sanki; bazı maçlarda da rahatlıkla kullanabileceği bir isim olur.. Zira Gökhan geriden oyun kurmasını çok iyi beceriyor. Milli takımda da bunun eksikliğini çok hissediyoruz. Zaten bu becerisi sayesinde hem Selçuk hem de Emre daha rahat oynadılar, ileriye daha çabuk top taşıyabildiler.. Üç pasta Beşiktaş ceza alanı önüne çok kolay indiler. Kenarlarda oynayan Uğur Boral ve Deivid’in de içe kat etmesiyle Beşiktaş defansının göbeği çok açık verdi.. Zaten Guiza ve Semih hareketli oyuncular.. Beşiktaş’ın oyun kurgusu da Fenerbahçeli oyuncuların ekmeğine yağ sürdü adeta..

Sonuç olarak maçı hak eden taraf oyunuyla Fenerbahçe oldu, Beşiktaş ise şampiyonluk yolunda altı puanlık bir maçı kötü futboluyla kaybetti..

Hatırlayanlar Parmak Kaldırsın...

2009-05-01T05:52:00.000-07:00

Pazar günü oynanacak derbi sebebiyle, Lig Tv de yayınlanan Ezeli Rekabette son 8 yıl isimli programda,tamamen aklımdan çıkmış bir isimle karşılaştım...İşte Miroslav Steviç'in kariyeri...7 Ocak 1970 Ljubovija (Yugoslavya) doğumlu Miroslav Stevic 1.79 boyunda ve 73 kilo. 2002-2003 sezonunda Borussia Dortmund (Almanya) takımından transfer edildi. Orta saha mevkiinde oynamaktadır. Fenerbahçe'deki ilk resmi maçı, 13 Ağustos 2002'de Feyenoord - Fenerbahçe, Şampiyonlar Ligi 3.Ön Eleme Turu ilk maçıdır. Fenerbahçe'deki son resmi maçı, 3 Mayıs 2003 tarihinde Bursaspor - Fenerbahçe süper lig maçıdır. 2002-2003 sezonu sonunda 26 Ağustos 2003 tarihinde Almanya'nın Bochum takımına transfer olmuştur.
6 defa milli olmuştur.

Manchester United 1-0 Arsenal

2009-04-30T07:44:00.000-07:00

Dün gece Old Trafford'da İngilizlere yakışır bir derbi bu sefer Şampiyonlar Ligi hedefi için yapıldı. Maç içinde iki takım da temkinli olmasına rağmen, avantajlı skoru daha çok isteyen Manchester United, ilk dakikalarda kurduğu baskının meyvesini 17.dakikada aldı. John O'Shea'ın ayağından gelen golle iyice cesaretlenen ev sahibi ekip, büyük uğraşlarına rağmen skor tabelasını bir kez daha değiştiremedi ve mücadele 1-0 sonuçlandı. Maçtan akıllarda kalan en önemli noktaysa, 68.dakikada direkten döndüğüne herkesin hayıflandığı Cristiano Ronaldo klasiği şut oldu.

Barcelona 0-0 Chelsea

2009-04-28T13:52:00.000-07:00

Camp Nou'da gözler süperstarların üzerindeydi ancak beklendiği gibi bol pozisyon ve gol içeren bir maç olmadı. Buna rağmen hepimiz bir kez daha futbola doyduk. Stadı dolduran 92.000 kişi, Messi, Ballack, Lampard, Xavi gibi yıldızlar bir kez daha futbolseverlerin takdirini toplarken, üzücü görünen tek olay, Barça tribünlerindeki "Catalonia none Espana " ( Katalonya, İspanya değildir ) pankartı oldu.

Ersun Yanal'la buraya kadar...

2009-04-27T12:27:00.000-07:00

Trabzonspor, Karadeniz'e özgü fevri karar alışkanlığını devam ettirdi ve Ersun Yanal'la yollarını ayırdı. Başkan Sadri Şener her ne kadar ""Kendisiyle karşılıklı olarak görüştük ve böyle bir karar aldık. Yarın Asbaşkanımız ile Mehmet Ali Yılmaz Tesisleri'nde bir basın toplantısı düzenleyecekler, kararı kamuoyuna açıklayacaklar" dese de Ersun Yanal'ın bu karara uymak zorunda kaldığını düşünenlerin sayısı az değil. Sanki tek taraflı bir düşünce, her zaman olduğu gibi Sadri Başkan'ın dilinde, "karşılıklı anlaşma" olarak kelimelere döküldü.

Çıkan oyuncu Cisse, giren oyuncu Fink...

2009-04-27T04:30:00.000-07:00

Beşiktaş, yeni sezon için Eintracht Frankfurt'un en istikrarlı oyuncularından biri olan Fink ile anlaştığını borsaya bildirdi. Yıllık 1.2 milyon Euro alacak Alman futbolcunun bonservis bedeli de yok. Buraya kadar herşey oldukça iyi. Çünkü Fink, kendisini Almanya'da ispatlamış, hemen hemen her maç sahada olabilecek düzeyde profesyonel ve lider özelliklere sahip bir oyuncu. Mustafa Denizli önderliğindeki Beşiktaş, yeni bir Ernst buldu diyebiliriz. Sezon bitmeden böyle bir transfer mutlaka olumlu ama kadroya dönüp baktığımızda işler değişiyor. Sivok artık bir Beşiktaşlı, Ernst için zaten söylenecek söz yok, Delgado kaptan, Bobo takımda gelecek vaad eden en önemli oyuncu, Tello'yu göndermek aptallık olur, Holosko farklı özellikleri olan bir isim, Zapo gitse bile yerine bir defans alınır; kim kaldı ? Fink'in mevkidaşı Cisse.
En doğru iş olur Cisse'yi göndermek, beklenen düzeye bir türlü çıkamayan, narin oynamakla hep eleştirilen Fransız futbolcu Beşiktaş'a uymadı. Bu açık. Ancak, ligin bitmesine yalnızca 5 hafta kala, en önemli maçlarına çıkacak Beşiktaş'ın, Fink ile anlaştığını açıklaması ne kadar doğru ? Yanlış anlaşılmasın, Fink'le sözleşme imzalanması demiyorum, "basına açıklanması" diyorum. Cisse'yi kaybetmek değil midir bu ? Tamam narin oynuyor, uymadı falan ama Cisse aptal mı ? O anlamıyor mu biletin kendisine kesildiğini ?
Mustafa Denizli ile kabuk değiştiren, düzene giren Beşiktaş, Tello başarısından sonra benzer bir transfer yapıyor ama onu bile tam beceremiyor. EE demek ki Sayın Başkan, dünya kulübü olmak için biraz daha dikkatli olmak gerekiyor...

Yüzde 51

2009-04-26T16:49:00.000-07:00

Mustafa Denizli’nin Beşiktaş’ın başına geldiği ilk günlerde verdiği 26. hafta kehanetleri, üç hafta rötarlı olsa da gerçekleşmiş durumda..
Beş şampiyon adayıyla başlayan 29. haftanın sonunda sadece iki takım kaldı yarışın içinde; Sivasspor ve Beşiktaş..

Bir tarafta şehrin ve camianın birbirine kenetlendiği inancın temsilcisi Sivasspor, diğer tarafta tecrübenin temsilcisi, 2009 yılının en flaş takımı Beşiktaş.. İki takımın da seyircisi, başkanı, medyası, oyuncusu, teknik patronu temsil ettiği değerleri yansıtmakta..

Artık Denizli’nin o çok sevdiği tabirle şans yüzde 51, ama asıl önemli olan 51’lik dilime hangisinin daha yakın olduğu?..

Uzun zamandır şampiyonluğa hasret kalan Beşiktaş, zirveye bu kadar yaklaşmışken kupayı kaçırmak istemiyor. Mustafa Denizli'nin hedefi zaten 3 büyük takımı şampiyon yapan tek Türk teknik direktör olarak tarihe geçmek.. Takımla birlikte kendisinin de ayrı bir motivasyon içine girdiği görülüyor.. Heyecanı, maçı oyuncularıyla yaşaması artı bir değer katıyor Beşiktaş'a.. Fikstüründeki en zorlu deplasman olan Eskişehirspor maçını, rakibin eksikleri ve formsuz futbolu sayesinde kazasız atlattılar.. Önümüzdeki hafta da cezalıları ve sakatlarıyla, on bir çıkarmakta zorlanan Fenerbahçe’yi konuk edecekleri derbinin favorisi durumundalar.. Zaten kalan maçların pek önemi yok gibi.. Büyük ya da küçük, işin içine stres ve heyecan girdikten sonra iyi futboldan çok iki takımda sonuca gitmenin yollarını arayacak elbet..

Sivasspor ise artık “gönüllerin şampiyonu” değil, Türkiye liginde şampiyon olan beşinci takım olarak tarihe geçmek istiyor. Bu haftaya kadar şampiyonluğun en güçlü adaylarından olan Trabzonspor karşısındaki performansıyla Sivasspor hem rakibine havlu attırdı hem de pozitif futboluyla rahat bir nefes almış oldu..

Sivasspor geçen sene tecrübesizliğin etkisiyle şampiyonluğu Fenerbahçe ve Galatasaray arasında kalarak kaybetti.. Ancak bu sene durumlar farklı; hem karşısında tek bir rakip var, hem de geçen seneden kazandıkları bir tecrübe var.. Geçen yıl büyük maçları kaybeden Sivasspor bu sezon büyükler karşısında mağdur duruşuyla kazanamayacağını öğrenmiş bir şekilde sahaya çıktı ve özellikle de kendi evindeki maçları kayıpsız atlattı.. Ayrıca kalan maçlarda şampiyonluktaki rakibiyle karşı karşıya gelmeyecek, hem puan hem de averaj açısından da avantajlı durumda..

Beşiktaş şampiyon olsa da olmasa da Mustafa Denizli ile ilgili kararını şimdiden vermesi gerekiyor.. Takıma çok ayrı bir hava kattığı kesin.. Belki de Yıldırım Demirören'in başkanlık dönemi içinde verdiği en doğru karardır Mustafa Denizli..

Sivasspor ise bu sene son şansını kullanıyor olabilir.. Çünkü gelecek sene bazı oyuncularını kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalırsa aynı havayı yakalaması biraz zor olur..

La Bombonera'da kavga çıkmadı...

2009-04-20T02:16:00.001-07:00

Dünyanın en önemli derbilerinden Boca - River maçında, futbolseverler son derece keyif aldılar. Palermo'nun mükemmel golüne, her yıl Galatasaray'la adı anılan Gallardo güzel bir frikikle cevap verdi. Maçta kimse kimseye kafa atmadı, kavga çıkmadı ve muhtemelen ceza da gelmeyecek. Diğer büyük derbi kahramanlarına duyurulur !!!

Bunu biliyor muydunuz Sayın Başkan ?

2009-04-20T02:12:00.000-07:00

104 yıllık Galatasaray tarihinde ilk kez ceza alan başkan olduğunuzu ? ( 45 günlük hak mahrumiyeti )

BEŞİKTAŞ : 0 BURSASPOR : 0

2009-04-19T12:09:00.000-07:00

İnönü Stadı'nda 43. dakikada 10 kişi kalan Beşiktaş, güçlü rakibiyle puanları paylaştı. Mustafa Denizli sevinmeli mi yoksa üzülmeli mi maçı izleyenler karar vermiştir mutlaka.

Fener'in yargıya saygısı (!)

2009-04-17T04:06:00.000-07:00

Fenerbahçe, disiplin cezalarına itiraz etmeyecekmiş. Fenerbahçe'nin yargıya saygısından mı acaba bu karar yoksa Lugano ve Volkan'ın alışılagelmiş edepsizliklerinin son noktasına ulaşmasından mı ? (Semih'i tenzih ediyorum)

Taye Taiwo

2009-04-16T03:30:00.000-07:00

Onun için Nijerya'nın Roberto Carlos'u demek çok yanlış olmaz sanıyorum ki. Haftasonu Marsilya formasıyla attığı muhteşem frikik de sanki bizi haklı çıkarıyor.

Derbiyesiz...

2009-04-15T13:20:00.000-07:00

Adnan Polat’ın maç sonu yorumlarını,köşe yazarlarından bazılarının yazılarını hayretler içinde okudum bu hafta lig maçları sonunda.Düşündüm benim izlediğim maçlarla insanlara düşüncelerini direkt söyleyebilenlerin izlediği maçlar farklı mıydı diye?
Sayın Polat bir tezgahtan bahsetti.Belki de tarihlerinin en kötü futbolunu oynayan 2 büyük takımın yarış dışı bırakıldığını söyledi.Hatta bu teorisine ezeli rakiplerini de ekleyip bunu sadece kendisinin düşünmediğini de belirtti.Soruyorum takımınız üstün bir futbol oynadı da suçladığınız hakem mi durdurdu sizleri?Şampiyonlar ligine gidememeniz,UEFA kupasından elenmiş olmanız da mı bu tezgahın bir parçası?8-0’lık galibiyetiniz sonrası averajla gelen şampiyonluk nedir peki?
Eski hakem,yeni yorumcu köşe yazarlarımızın ve sizin maçı katlettiğini söylediğiniz hakemden bahsedelim birazda.Fenerbahçe-Beşiktaş derbisi kartlar çekinmeden hakemin cebinden çıkıyor.Yorumcularımız! bu kadar kolay kart çıkmaması için bas bas bağırıyorlar köşelerinde,derbiden sonra kartlarını çıkarmayan,idareli kullanan,ortamı yumuşatmaya çalışan hakem suçlanıyor bu seferde!!Hakem kararlarında olduğu gibi yorumlarda da bir standartımız yok maalesef ki.Galatasaray-Beşiktaş derbisi.Derdini anlatmaktan başka bir amacı olmayan Delgado 2.sarı karttan oyundan tereddütsüz atılıyor.Dünya derbimize! bakalım.Fırat Aydunus’un her kararından sonra neredeyse hakemin üstüne çıkan futbolcular oyunda tutuluyor.Hakemin bütün çabası futbolu ön planda tutmak.Oyuncu tavırları ne kadar farklı ama canınız yandı ya tezgah oldu bütün bu olanlar.Kendinizi ne kadar komik duruma düşürdüğünüzü anlamadıysanız önce kovup sonra teknik danışman olarak getirdiğiniz Feldkamp’a sorun belki o size söyler.
NOT: Okan Buruk’un ayağının kırıldığı pozisyonda faul kararı bile vermeyen bir hakemin yorumları bence zaten anlamsızdır.
SERCAN KARAKAPLAN

Ali Sami Yen Meydan Muharebesi...

2009-04-13T08:38:00.000-07:00

İrfan Kaynak...Bir Kore gazisidir.. Kendisi benim dedem olur ve benim Beşiktaşlı olmamda büyük pay sahibir. Nerden çıktı bu adam diyebilirsiniz, evet bu adam oldukça kanlı bir Kore Savaşı'ndan çıktı. Kuzey Kore'nin vahşice saldırılarına, Çin'in kuşatmalarına aldırmadan, korkusuzca dayandı . Ancak gelgelelim pazar günkü meydan muharebesi ona ağır geldi. Çünkü ne Arda Kuzey Koreliydi, ne Semih Çinli. Üç gün önce mağaza açılışında kol kola olan Emre ve olgunlaşacağına her geçen gün çocuklaşan Sabri çok dokundu bu yaşlı adama. Zaman zaman kötü oldu, cephedeki anları aklına geldi, üzüldü. Burunlardan akan kanlar, ona askerleri hatırlatmıştı. "Bu da futbol mu?" dedi...çok da haksız sayılmaz değil mi ?
(Ayrıca, Ali Sami Yen'de ne olduğu belli olmayan ilginç platformun üzerinde duran insanlar, bir katliama da sebebiyet verebilirdi.)
Gerçekten yeter!!! Her sene, iç savaş tatsızlığında geçen bu derbi, dünyanın 1 numaralı derbisi ise ben bu dünyada olmak istemiyorum artık !!!

Tezgah varsa, sen en büyük tezgahtarsın...

2009-04-13T08:32:00.000-07:00

Hadi maç stresidir, maçın hemen akabidir, anlayışla karşılayalım diyeceğim ama söyledikleri yenilir yutulur cinsten değil Adnan Polat'ın. Türk futbolunda tezgah varmış, Galatasaray ve Fenerbahçe'ye operasyon yapılmış. Burada kastedilen tezgahçı da Beşiktaş oluyor. Polat kalkıp, Sivas'la uğraşacak değil...

Bunun adı hata, talihsizlik vs. değil... Bunun adı ayıptır. Kendini bilmezliktir. Türk futbolunda tezgah olduğu tezi sonuna kadar doğru, kuşku götürmez bir gerçek ama Polat'ın bahsettiği tezgahçılar yanlış. Bir itirafta bulunmalıydı Polat. Türk futbolunda tezgah var, en büyük tezgahtar da biziz diye. Yıllarımızı yediniz, çocukluğumuzu, gençliğimizi katlettiniz elimizden aldığınız şampiyonluklarla, tezgahlarla, pisliğinizle... Türk futbolunun içini dışını bilen isimlerden duymuşumdur Adnan Polat'ın Türk futbolunun katili olduğunu... İşler kötü gidiyor, hedefi saptıralım mantığıyla bu kadar küçülmemeli insan... Hele ki Beşiktaş'ı tezgahtar konumuna koymak kimsenin haddine değil. Yarası olan gocunur diyebilirsiniz ama, burada kastedilen şey açık... Sadece bu sezon bile elinden alınan 7-8 puan var Beşiktaş'ın... ilk yarı maçlarını hatırlayın, rakipler elle kolla gol atarken, balıklama yatarken ceza sahası içerisinde, Beşiktaş kötü oynuyor diye yapılan hakem hataları görmezden gelindi.
Artık yeter! Sindirmesini bileceksiniz. Yıllardır alışmışsınız hak etmediğiniz almaya, harama, haramzadeliğe... Aranızda tek beyaz kalmış Beşiktaş'a leke sürmeye kalkmayın... Biraz Japon olun, harakiri yapın...

Ergin Aslan ( http://123golyetmez.blogspot.com/ ) Teşekkür ederiz...

Galatasaray,Fenerbahçe ve Gümüş...

2009-04-11T06:34:00.000-07:00

Yeni bir Galatasaray-Fenerbahçe derbisi geldi çattı. Ancak bu sefer durum biraz daha farklı. İki dev takımımız adeta üçüncülük dördüncülük maçına çıkacak. Ancak bir gerçek var ki, hem Galatasaray hem de Fenerbahçe, hangi sırada ve hangi durumda olurlarsa olsunlar, her zaman çok çekişmeli ve ilgiyi hak eden maçlara imza atmışlardır.
Bu yazıyı bana yazdıran en önemli unsura gelirsek. Bizim için vazgeçilmez ve büyük önem taşıyan bu maç, acaba yabancılar için ne kadar önem taşıyor ? Bu soruyu soruyorum, çünkü maalesef ülkemizde, Galatasaray - Fenerbahçe derbisinin dünyanın 1 numarası olduğuna inananlar var.
Bugün, Barcelona - Real Madrid maçını yaklaşık 1 milyar insanın takip ettiğini, İnter - Milan maçlarında ülkelerin televizyon başına kilitlendiklerini düşünürsek, River - Boca maçlarının yayın hakları için büyük çekişmeler gerçekleşirken, yayınlanmayan Rangers - Celtic maçlarını internetten takip eden büyük bir çoğunluk varken, Gümüş dizisi tadında, yalnızca Ortadoğu'da ilgi çeken bir maç nasıl dünyanın 1 numarası olabilir ? Tekrar söylüyorum, bizim için çok önemlidir tabiiki bu derbi, hatta biraz daha milliyetçi bir yaklaşımla, bir İngiliz bizim derbimizle ilgilense ne olur, ilgilenmese ne olur...Hiç fark etmez. Ancak bu kadar büyük abartının da futbol gelişimimizi engellediği düşüncesindeyim. Hepimiz, Gümüş dizisinin dünyanın 1 numarası olmadığını biliyorsak, şapkamızı önümüze alıp derbimizi de objektif olarak değerlendirmeliyiz. Dizi ve derbinin aynı satırlarda yer alması oldukça komik bir düz mantık olabilir ancak dünya sıralamasını kafamızdan yapıyor olmamız kadar çocukça olamaz sanıyorum ki...

2009-04-08T09:40:00.000-07:00

Beğenmiyorum arkadaş Türk Sporunun geçmişini ve geleceğinin durumunu beğenmiyorum. Hatırı sayılır bir sanayiye ve bütçeye sahip olan Türk Sporu yıllardan beri düzgün yönetilmediği için geçici ve günlük başarılarla kendini avutmaktadır. Klup takımlarının insafına ve bütçelerine bırakılan Türk Sporu bundan sonra da bir adım ileri gitmeyecektir.Bir ülkenin sporuna verdiği değer ve alamadığı başarılar, amatör sporlarına verdiği değerden anlaşılır. Ülkemizde her sporun hemen hemen Federasyonu, kurulları, komisyonları, beden terbiyesi, vb. bir sürü yöneticileri ve elemanları vardır, ve ne iş yaptıkları daha doğrusu yapamadıkları maalesef ortadadır. Sporcu, antrenör, masör ve teknik eleman yetiştirmekten, eğitmekten, desteklemekten ve başarıdan uzak bir sürü federasyon.. Otuz, otuz beş yıl öncesine gidiyorum. Hiçbir değişiklik yok. Spor tesisleri bakımsız, ilgisiz. Spora başlama yaşı Ortaokul ve Lise yıllarıdır. Yani okul çağındaki genç nesile gereken önem otuz yıl önce de verilmiyor du , şimdi de verilmiyor. Hatırlıyorum lise yıllarımızda okulumuzun kapalı spor salonuna hafta da tek ders olan beden dersi sayesinde girebiliyorduk. Bir de önemli günlerde. Hala bir çok okulumuzda kapalı spor salonları yok. Okulun bahçesine koyulan 3-5 tane basket potası ile gençler avutulmaktadır.
Amatör klüpler nerden kaynak bulacağım endişesi içerisinde yıllarca ayakta kalmaya çalışmışlar ama hepsi de teker teker yok olmaya mahkum olmuşlardır.Profesyonel klüpler ise borç batağı içindedirler.
Hele bir de seyirci kültürümüz var ki evlere şenlik. Tribünler adeta küfür üretme merkezi durumundadır. Müsabakalarda tribünler de polis olmasa her hafta kan gövdeyi götürecek. Yıllarca küfüre ve kötü tezahürata karşı verilen mücadele başarılı olmamıştır.
Spor basını deseniz ayrı bir havadan çalmaktadır. Sanki memleketimiz de spor olarak yalnızca futbol varmış gibi gazete ve tv lerde durmadan gerekli gereksiz yorumlar yapılmakta ve bu yorumların Türk sporuna hiçbir faydası olmamaktadır.
Beğenmeyişim bu yüzdendir..!!
OKTAY KAYNAK

Korkmaz ve Lucescu...

2009-04-07T03:44:00.000-07:00

Galatasaray'ın Şampiyonlar Ligi geçmişindeki en yüksek nokta olan çeyrek final düzeyine Lucescu ile çıkması bir tesadüf değildir. Çünkü aynı Lucescu, Beşiktaş'a UEFA'da çeyrek final oynatıp Türkiye'den ayrılırken, Ahmedov'un Shaktar'ını da kulüp tarihinin zirvesine taşıyacağını biliyordu. Emre'yi, Okan'ı, Fatih Akyel'i ve Hakan Şükür'ü kaybetmiş Galatasaray, Perez, Fleurquin, Horvath gibi adı sanı duyulmamış oyuncularla Avrupa'nın en prestijli kupasında son sekize kalınca, yönetim dışında herkes gururluydu. Ancak, Galatasaray gelenekleri ağır bastı ve Lucescu, defansif futbol oynattığı gerekçesiyle kulüpten ihraç edildi. Ardından gelen , Fatih Terim, Hagi, Gerets,Feldkamp ve Skibbe ofansif futbolu tercih etmişlerdi. Bu düzen, Galatasaray'a uygundu, ama ne acı ki, başarısızılıklar her geçen gün arttı. Sabır ve anlayışla bugüne kadar bekleyen Ali Sami Yen sakinlerinin huzurunda artık Bülent Korkmaz var. Gaziantep deplasmanında Baros'un spektaküler golünden sonra, oyun alanını adeta daraltıp, rakibin pas trafiğini kesen Galatasaray, istediği sonucu almış olsa da, son derece defansif bir oyun ortaya koydu. Yıllarca kulübün kaptanlığını yapmış, Bülent Hoca için şaşırtıcı bir uygulama değildi bu, zaten Kayseri Erciyesspor, Gençlerbirliği ve Bursaspor deneyimlerinde de takımını defansif oynatıyordu. Sözün özü, Bülent Korkmaz, günler ilerleyip de iyi sonuçlar almaya başlarsa, bu iyi sonuçlar onu ürkütebilir. Zira, Lucescu'yu gönderen gelenekçi zihniyet, onun da biletini bir gün kesebilir ve Bülent Korkmaz'ın, defansif futboldan "korkar" olduğu bir ortamda, kendi oyun stilini sahaya yansıtması da son derece zordur. Umarım herşey tersine işler ve Kaptan gemisinde uzun süre kalabilir.

Rusya neden 4. oldu ...

2009-04-06T04:32:00.000-07:00

Neredeyse tüm spor yazarları ve yorumcular, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda milli takımımızı 3. ilan etti. Sırasıyla, Portekiz, İsviçre, Çek Cumhuriyeti ve Hırvatistan maçlarının ardından, Almanya ile karşılaşan ay yıldızlı ekibimiz, bu maçı kaybederek, yarı finalde kupaya veda ederken, diğer eşleşmede de Rusya, İspanya'ya boyun eğiyordu. Doğru... 2002 Dünya Kupası'nda da benzer bir sahne söz konusuydu ancak o kupada Güney Kore ve Türkiye arasında bir 3.cülük 4.cülük maçı da oynanmıştı. Dostluk mesajlarının bolca olduğu bu müsabakayı biz kazanınca haliyle 3.olduk. Ancak bu sefer durum farklı. Tam bu noktada, tüm büyüklerimize ve futbolseverlere kısa bir bilgilendirme. 2008 Avrupa Futbol Şampiyona'sında böyle bir uygulama yoktu ve biz kupayı, "YARI FİNALİST" olarak bitirdik. Aksi taktirde, kuzey komşumuz haklı olarak soracaktır. "Rusya neden 4.oldu ? " diye.

Stajyer Teknik Direktör...

2009-04-05T10:04:00.000-07:00

Ülkemizde sıklıkla kullanılan bir terimdir "stajyer teknik direktörlük". Ertugrul Sağlam, Skibbe, daha eskilerde Oguz Çetin ve Rıdvan Dilmen de nasibini almıştır bu söylemden. Şu sıralarda bazı kesimlere göre, Bülent Korkmaz da stajyerliğini yapmaya başladı. Kimse buna karşı değil tabiki ama eleştirenlere göre yanlış olan nokta, bu bir nevi eğitim sürecinin Galatasaray'da oluşu. Peki haklılar mı acaba bu düşüncelerinde, yani Fatih Terim imparator olurken, Mustafa Denizli üç büyükleri şampiyon yapacak düzeye gelmişken, "stajyerlik"lerini yapmışlar mıdır ?
Kesinlikle "EVET". Ancak yaptıkları yerler ve zamanlar oldukça önemlidir. 1984 - 1987 arasında Galatasaray'ın başında bir dahi bulunmaktaydı. Jupp Derwall. 1980 Avrupa Şampiyonası'nda Batı Almanya ile zafere ulaşan Şef Gümüş Kıvrım (saçlarından ötürü bu lakaba sahiptir) 82 dünya kupası ve 84 Avrupa kupası üzüntülerinin ardından, dünyada büyük bir şaşkınlığa yol açacak bir karar vererek, Galatasaray'ın başına geçmiştir. İmtiyazlı teknik patronluk tanımıyla tanışan Türk futbolu artık hem gelişecek, hem de çok önemli bir hoca yetiştirecekti. O hoca kuşkusuz Mustafa Denizli oldu. Tam tabiriyle üç yıllık stajın ardından Galatasaray'ı hak edecek ve büyük üstadının öğretileriyle bu yükü sırtlayabilecek düzeydeydi artık. Gelelim Singor Terim'e. Sepp Piontek'in eseri denilebilir milli hocamız için. Polonya doğumlu Alman hoca Piontek, 1986 yılında Danimarka Milli Takımını ilk kez Dünya Kupası'na götürünce adını duyurmayı başardı. Ardından 1990 da yine beklenen oldu(!) ve Türkiye Futbol Federasyonu büyük bir iş başararak onu milli takımın başına getirdi. O dönem 21 yaşaltı milli takımı ise 2 yıllık Ankaragücü kariyeri başarısız geçen, Göztepe'de de bekleneni veremeyen Fatih Hoca'ya emanetti. Bu ikili öyle bir hoca-öğrenci ilişkisi yaşadılar ki, 93 yılında Piontek görevden ayrılırken,kimse tereddüt etmedi yeni isim hakkında.
Örnek iki gelişim sürecine baktığımızda naçizane tavsiyem, genç teknik direktörlerimizin bu kadar ağır sorumluluk gerektiren noktalara ulaşmadan önce, tevazu içinde olup, geçmeleri gereken yollardan yürümeleridir. Böylece hem kişisel kariyerleri hem de ulusal kariyerimiz daha üst noktalara kolaylıkla çıkacaktır. Her zaman olduğu gibi, sözün bittiği yerde, Nietzsche son noktayı koyuyor. "Şimşekler çaktırmak için, önce uzun bir süre bulut olmak gereklidir..."

Superbia in proelio*..

2009-04-03T15:02:00.000-07:00

Manchester City’nin armasında yer alan ve kazanabildiği üç kupayı temsil eden üç yıldızın hemen altında yazan “savaşta ve mücadelede hep gurur*’’..

Manchester United ile aralarında 120 yıldır süregelen rekabette, hep ‘’halktan’’ gelen taraf olmalarını sağlayan ve rakibe karşı aldıkları en önemli galibiyetin anısı..

1800’lerin son demlerinde işçiler tarafından kurulan bu iki ezeli takım, 19.yüzyılın kapanışında en önemli mücadelelerini sahada değil, kulüp bütçesinin yönetiminde vermekteydi.. O yıllarda ülkeyi kaosa sürükleyen kriz, takımları yok etmek üzereyken iki takım yöneticilerinin yaptığı seçimler bir çözümden öte, etkileri günümüz futbol arenasına dahi yansıyacak bir sürecin başlamasına sebep olacaktı. Bu darboğazdan geçişte, City yeniden yapılanıp küçülme yolunu seçerken, Newton Heath L&YR zengin bir iş adamına satılarak, dünya futbol tarihine kazınacak olan ismiyle, Manchester United olarak yeniden doğdu. Lakin ne kazanılacak olan şampiyonluklar-kupalar-başarılar, ne de yıldızlar, küstürdüğü mavi yakalı taraftarlarını asla geri döndüremeyecekti. Artık futbolun içinde sınıflar da vardı ve City, sir’lerin karşısında ‘the citizens’ olarak; kaybettiği, küme düştüğü yahut kazandığı her maçta yanında olup, desteğini hiçbir zaman esirgemeyecek olan kemikleşmiş bir taraftar kitlesine sahip olarak, rakibine karşı saha dışında en anlamlı galibiyeti almıştı.

Fakat yurttaşların gururlu mücadelesi yine bir yüzyıl değişiminde teklemeye başladı. Artık takım renklerinin, yakaların önüne geçtiği bir dünyada ayakta kalmakta zorlanıyorlardı. Üst üste alınan mağlubiyetler, istikrarsız yönetimler, uyumsuz futbol ve en sonunda takımın küme düşmesi ile 100 yıl önce ezeli rakipten kazanılan taraftarlarını kaybetmişti, takım artık batmanın eşiğindeydi. 2006 yılı geldiğinde, yurttaşların büyük tepkisine karşın, takım Taylandlı bir iş adamı tarafından satın alındı. Lakin gelen paraya rağmen takımdaki huzursuzluk git gide artıyordu. Böyle bir ortamda, bir de Sven Goran Eriksson’un gönderilmesi iplerin tamamen kopmasına neden oldu ve kulüp bir kez daha el değiştirdi.

Bu seferki sahip, krizin kıyısından geçmediği ülke; Birleşik Arap Emirlikleri şeyhi, Sheikh Mansour bin Zayed Al Nahyan’dı. Mancherster City, son dönemlerin en moda zengin hobisi, gerçek hayatta championship manager keyfinin son ve malesef en acıklı kurbanıydı. Zira yeni sahipleri, sahip olduğu servetle transfer piyasasını, futbol konusundaki bilgisizliğiyle de futboldaki bütün dengeleri alt üst edecek güçteydi..

Ada bu satışın şokuyla çalkalanırken, Avrupa ise Milan’daki iki Brezilya’nın ego savaşlarını izlemekteydi. Beklenen olmuş, disiplinsizliği yüzünden Katalunya’dan sınır dışı edilen Ronaldinho, Berlusconi’nin isteği üzerine Milano’ya getirilmişti. Şüphesiz ki, bu transfer karşısında en büyük şoku, daha önce sayısız kez Ronaldinho’yu takımda istemediği beyan eden, Kaka yaşıyordu. Yükselen grafiğine eklenen ödül ile, Milan’daki yerini iyice garantileyip sadece Cristiano Ronaldo ile aralarında yapılan ‘’en iyi’’ kıyası dışında asla eleştirilmeyen yıldızın tahtı artık sallantıdaydı. Kaka’nın yaptığı, ‘’Ronaldinho çok iyi bir oyuncu ama ikimizin aynı takımda oynaması imkansız, böylesine iki yıldıza aynı anda forma giydirmek Milan için negatif etki yaratır, Ronaldinho Milan için doğru oyuncu değil’’ açıklamalarına karşın Ronaldinho’nun alınmasında bu kadar ısrar edilmesi aslında çok daha büyük bir gerçeği saklıyordu: Milan, Kaka’dan vazgeçmişti..

Ronaldinho’nun resmen San Siro’ya gelişiyle, basın toplantılarında ‘’onunla oynamak büyük bir zevk olacak.’’ şeklindeki jestler, kapalı kapıların ardında restlere dönüşüyordu. Bir zamanlar Paolo Maldini’den sonra kaptanlık bandını taşımayı hayal eden Kaka’nın kariyerini artık Real Madrid’de devam ettirmeyi istediğini açıklamasının ardından, Milan yönetimi Kaka’nın satışıyla ilgili görüşmelere başlayarak savaşı iyice kızıştırıyordu. Artık Kaka’nın 120 milyon euro’lık fiyatı belirlenmiş ve fiyat iki takıma önerilmişti.. Kaka için Milan defteri kapanmak üzereydi.. Lakin sezon başladığında Kaka’nın Ronaldinho ile aynı takımda oynayamayacağı konusundaki görüşlerinde ne kadar haklı olduğu gözler önüne serildi. Ronaldinho alışma evresini henüz atlatamadığı ve form tutamadığı için takıma beklenen katkıyı sağlayamadığı gibi, sahada da Milan taraftarının alıştığı Kaka performansının izlenmesine engel oluyordu. Saha içinde durum böyleyken yönetim cephesinde de memnuniyetsizlik artıyor, Ronaldinho ve Shevchenko’dan beklenen verim alınamadığı gibi Kaka’yı da küstürmeyi başarıyorlardı. Devre arası verildiğinde, Milan şampiyonluk yarışından kopma noktasındaydı ve futbol dünyasını allak bullak eden transfer teklifi gündemde bomba etkisi yapmıştı..

Bütün spor gazeteleri ve programlarında Manchester City’nin 150 milyon euroluk tarihi transfer teklifi gündemi oluşturuyordu. Artık her yerde, kesin gözüyle bakılan bu satışın futbol dünyasında bozacağı dengeler, Kaka’nın kariyerinde yaratacağı etki, Milan’ın kazanacağı 120 milyon euro ile yapacağı transferler konuşuluyor ve transfer dönemi klasiklerinden olarak 150 milyon euro ile alınabilecek evler, arabalar, formalar sayılıyor, İngiliz gazeteleri Kaka’ya Manchester City forması giydirdikleri fotoğrafları manşetlerinde yayınlıyorlardı. Lakin gerek spor basınının, gerekse kulüplerin başında oturup güç-para ve siyaset üçgeninde takım ruhlarını satmaya- satın almaya çalışan yöneticilerin unuttuğu, takımı var edenin taraftar olduğu gerçeğini iki takımın yönetimine karşı direnişiyle görüşmeler boyunca yok sayılan rossoneri’ler hatırlattı..Taraftarların, bir futbolcuya böylesine sahip çıkması ne takım ne de Kaka’nın kendisi tarafından beklenen bir şey değildi. Şeyh Mansour Bin Zayed’in umursamadığı bu tepki, artık Real Madrid hayali kuran küskün Kaka’yı ’Beni bu kadar sevdiklerini bilmiyordum, çok duygulandım..Paranın hiçbir önemi yok burada onlarla, Milanlı olarak kalmak istiyorum ’’ sözleriyle takımına bağlayıp, 150 milyon euro’yu reddetmesine sebep olurken, aslında uzun zamandır unutulan takımların ruhunu ve futbolun dengelerini korumaya yönelik atılan en önemli adımlardan biriydi..

Lakin rossoneri ruhu ancak Kaka’yı kurtarmaya yetti.. Zira paranın oluk gibi aktığı Manchester City şeyhi rotayı diğer yıldız futbolculara çevirip halen hassas dengelerin üzerinde sakıncalı hareketlerine devam ediyor.. Şeyhin yeni kurban listesinde daha önceden 100 milyon pound ile ret cevabı aldığı iki yıldız David Villa, Gianluigi Buffon ve ilk defa gündemine aldığı Thierry Henry var. Bütün olumsuz yanıtlara rağmen, adeta championship manager’e yeni başlayan acemi bir çocuk gibi, adını duyduğu her yıldız futbolcuyu yüksek rakamlarla kendi takımında toplayıp oyunun tadını kaçırmaya çalışıyor ve bu hileden de pek vazgeçecek gibi görünmüyor. Belki de yapması gereken en önemli şeylerden biri, artık yurttaşlar için hiçbir anlamı kalmayan superbia in proelio’nun Pecuniate obediunt omnia olarak değiştirilmesi.. Ne de olsa onun dünyasında ‘savaşlar gururla değil parayla kazanılıyor’..

10'ların en iyisi kim ?

2009-04-03T03:22:00.000-07:00

2001 - 2002 sezonu Şampiyonlar Ligi finalinde, Solari'yle duvar pasının ardından, soldan bindirme yapan Roberto Carlos, topu öyle bir havalandırdı ki, herhalde Zidane'dan başka kimse öyle muhteşem bir vuruş yapamazdı. O gece formasında "5" numara yazıyor olsa da, Cezayir asıllı Fransız'ın gelmiş geçmiş en iyi maestrolardan biri olduğunu kuşkusuz hepimiz kabul ediyoruz.
Maestro çok doğru bir kavram oluyor sanırım çünkü bir orkestra şefi gibi yönetir 10'lar takımı, bir virtüöz gibi, futbolun entstrumanı olan topla şov yaparlar..Her kuşağı etkileyen, akıllarda kalan 10 numaralar tabii ki değişiklik gösterir. Yusuf Tunaoğlu'dur, Beşiktaş'ın efsane yıllarındaki kahramanı, Hagi hakkında yorum yazmaya zaten gerek yok, Okocha ile başlayan Fenerbahçe geleneği, Revivo, kaçak Ortega ve Alex ile sonlanmıştır(Yenisi gelene kadar tabiki). Ülkemiz özelinde öne çıkan isimler herkes için ortaktır mutlaka ama acaba dünyanın en iyisi kim ? Kaka mı ? Ronaldinho mu ? yoksa her gün yeni bir veliaht ilan eden, Riquelme hayranı Maradona mı ?
Zidane'ı aklından çıkaramayanlar, herşeye rağmen Figo diyenler, yoksa kendine has stilini hiç unutmadık diyen Mario Basler meraklıları,,işte size günün sorusu ... En iyi 10 numara sizce kim ? ?

Sir A.C Milan...

2009-04-01T15:36:00.000-07:00

Hollywood'un ünlü aktörü, "Sir" Anthony Hopkins, ABD Başkanı Richard Nixon'a Watergate'i itiraf ettiren gazeteci "Sir" David Frost, yıllarca Liverpool'un formasını taşıyan "Sir" Gary McAllister ve tabiki futbol dünyasının en ünlüsü "Sir" Alex Ferguson....Meslekleri farklı, unvanları aynı olan bu kişilerin ortak bir özelliği var... "İstikrar ve uzun süreli başarı..." Ancak, kişiler midir her zaman bu şartları yerine getiren ? Tabikii hayır..Zaman zaman kurumlar da bunu başarabiliyor...En önemli örneğini AC Milan'da görebiliyoruz. İstanbul'un 4 stadında birden sahada olmayı başaran tek takımdır Milan(bu kadar da yakınız) .Yıllarca süren başarı ve gelip geçen yıldızlara rağmen, hayret verici şekilde, son 40 yılda yalnızca 4 takım kaptanı değiştirerek ( Cesere Maldini,Gianni Rivera,Franco Baresi ve Paolo Maldini) ve bu unvanı fazlasıyla hak etmişlerdir... Her yıl liderini değiştiren kendi dev(!) takımlarımıza baktığımızda neden bir türlü gelişemediğimizin cevabı geliyor sanırım..."İstikrar nedir ?" sorusuna, takılmış plak gibi "Alex Ferguson'dur" cevabını veren hazır cevap yöneticilerimize duyrulur...

Futbol oynamayanlara...

2009-04-01T14:40:00.001-07:00

Sinisa Mihajlovic... 3-4 yıl öncesine kadar S.S Lazio'nun defansında her zaman muhafaza ettiği kirli sakalıyla mücadele ediyordu. Mesafe tanımadan attığı muhteşem frikik golleri Juninho'ya bile parmak ısırtıyorken, yıllar geçiverdi ve Mihajlovic, Bologna takımının teknik direktörü olarak çıktı karşımıza.Yakın zamnda,İnter maçı öncesi, meslektaşı (!) José Mourinho'ya tabiri caizse verdi veriştirdi. "Bu oyunu oynamamış bir çalıştırıcı ile benim futbol konuşmam söz konusu olamaz " sözü, tüm İtalya'yı çalkalarken Mihajlovic pek bir havalı görünüyordu, ancak, futbolun filozofu Mourinho cevap vermekte geçikmedi.
Özellikle ülkemizde "Futbol oynamayandan spor yazarı olmaz!" zihniyetiyle ne kadar da benzer değil mi ? Saha içi deneyim her zaman önemli bir yer tutsa da, basit oyun (Johann Cruyff) futbol, herkes için açık bir vitrindir. Son olarak, hem futbol kökenli sevgili yazarlarımıza, hem de Mihajlovic'e en önemli soru Mourinho'dan geliyor... " Jokey olmak için, önce at mı olmak gerekiyor ? " Cevabı bilen lütfen yanıtlasın...

Devler Ligi'nde siftah...

2009-03-31T15:15:00.000-07:00

Roberto Carlos'la bu konuda çekişirler mi hiç emin değilim ama Beşiktaş taraftarına göre Türkiye'ye gelmiş en hızlı futbolcu hiç kuşkusuz Amokachi'dir ... Fatih Akyel ve arkadaşlarının maç boyu kovalamasına rağmen, her seferinde tur bindirilme tehlikesi yaşadıkları Daniel Amokachi, Beşiktaş'a Everton'dan gelmişti. Ancak burda daha da önceki kariyeri bizi ilgilendiriyor. Çünkü, nefeslerimizi tutup izlediğimiz Şampiyonlar Ligi'nin(kuruluş 1992) ilk golünü, bir Club Brugge - CSKA Moskova maçında, 17.dakikada, ev sahibi takımın forması altında Amokachi attı. Şu sıralar Nijerya milli takımında antrenörlük yapıyor olsa da, röportajında hala Beşiktaş'tan bahsediyor olması da bir dipnot olarak, siyah beyazlı taraftarlara gurur kaynağı olabilir.